سرمقاله
اسماعیل عسلی
از همین امروز
باز هم زلزله و این بار برای چندمین نوبت در کرمان. هرچند فاصله شهرهای آسیب دیده با کانون اصلی زلزله از میزان تلفات کاسته اما جایگاه کرمان را در زلزله خیزی ارتقاء داده است. به نظر می رسد که تمامی دولت ها از این پس تا زمانی که تمامی سازه های شهری و روستایی در برابر زلزله مصونیت پیدا کنند باید ردیفی را در بودجه ملی برای بازسازی خانه های مسکونی در شهرها و روستا هایی که ظرف نیم قرن گذشته چندین زلزله را تجربه کرده اند در نظر بگیرند و برای ترمیم این نقیصه منتظر وقوع زلزله نباشند. وجود وضعیت نابسامان خانه های روستایی و بعضاً شهری و آسیب پذیری آنها در برابر زلزله ریسک زندگی را در ایران بالا می برد و این مسأله روی اقتصاد، گردشگری، نشاط عمومی و همچنین برنامه ریزی های کلی برای اداره ی کشور تأثیر منفی برجای می گذارد. اصولاً یکی از مصادیق رعایت حقوق بشر تأمین امنیت او با توجه به سهمی است که از ثروت ملی دارد. آیا شایسته است در کشوری نفت خیز و ثروتمند که دومین صادرکننده ی گاز جهان نیز هست و معادن و منابع فراوانی دارد با وقوع یک زلزله ی ۷ ریشتری نزدیک به ۵۰۰ کشته و چند هزار مجروح و ده ها هزار خانه خراب داشته باشد؟ اگر در راستای اجرای طرح هادی روستایی که تحت عنوان روان بخشی روستاها کلید خورد بحث مقاوم سازی خانه های روستایی نیز در دستور کار قرار می گرفت تاکنون به نتایج ارزشمندی دست یافته بودیم. (ادامه…)