سرمقاله

محمد عسلی

چرا شاه فرار کرد؟

ارتش تا دندان مسلح با سلاح­های پیشرفته آمریکایی و دیگر کشورهای سازنده تجهیزات نظامی غرب و شرق، سازمان پیچیده و مخوف اطلاعات و امنیت کشور «ساواک»، حمایت همه جانبه دولت­های آمریکا و کشورهای اروپایی، ذخایر قابل توجه ارزی و پشتوانه شرکت­های سرمایه­گذار داخلی و خارجی و دوستان منطقه­ای مانند پادشاه اردن، مصر، کشورهای عربی و رؤسای جمهور آمریکا، نخست وزیر انگلیس و دیگر شرکای غربی هیچکدام نتوانستند هر چند خواستند شاه ایران را در مسند قدرت باقی گذارند وقتی ملت قهرمان ایران متحد و یکپارچه و شجاع و نترس پا به میدان قیام و انقلاب گذاشتند و مقابل تانک­های ارتش که در خیابان شهرهای ایران مستقر شده بودند ایستادند.

کشتار مردم تبریز، قم، تهران، شیراز، کرمان و اصفهان و بعضی شهرهای کوچک و بزرگ دیگر هم نتوانست مردم را از میدان به در کند.

تحولات ساختاری و تغییرات پشت سر هم دولت­های شریف امامی و ازهاری، حتی حکومت نظامی هم نتوانست مردم را راضی کند که به قول طرفداران قانون اساسی نظام شاهنشاهی، شاه بماند فقط سلطنت کند و حکومت نکند.

نارضایتی عمومی مردم ایران از عملکرد شاه دیکتاتور و مستبد به گونه­ای بود که حتی آخرین سخنرانی شاه در رادیو و تلویزیون خطاب به ملت هم که گفت: «مردم صدای انقلاب شما را شنیدم…» نتوانست مردم را متقاعد کند که دست از انقلاب بکشند و قول شاه را قبول کنند. زیرا شاه و خانواده سلطنتی و دولت او اولاً دستشان در تمامی نقاط ایران به خون مردم آلوده شده بود. ثانیاً فساد اخلاقی و مالی و سیاسی دربار و درباریان علنی و به گونه­ای غیرقابل تغییر می­نمود. بعد از سخنرانی شاه مردم شعار دادند توبه گرگ مرگ است. (ادامه…)