سرمقاله
محمد عسلی
در لایحه بودجه سال ۹۷ سهم فرهنگ چقدر است؟
نگاه به فرهنگ و فرهنگ¬سازی در شرایط فعلی به گونه¬ای است که می¬باید نگاه به قلب تپنده سلامت روح و روان و هم جسم و جان مردم باشد زیرا از دیرباز آموخته¬ایم که روح سالم در بدن سالم است. بدون داشتن یک فرهنگ «رفتار برتر» نمی¬توان به سلامت بدن توجه داشت.
معضلات کنونی جامعه ما که متأسفانه روز به روز بیش و بیشتر می¬شود ناشی از عدم فرهنگ¬سازی برای پرهیز از ورود به ناهنجاری¬هاست.
ابزارها و امکاناتی که در دهه¬های اخیر سرعت ارتباطات و تعاملات اجتماعی را به سرعت نور و صوت رسانده¬اند فرصت سخنرانی، نصیحت و وعظ و روش¬های سنتی را از ما گرفته¬اند به گونه¬ای که اگر بخواهیم حتی پیام¬های نماز ائمه جمعه هم به گوش مردم برسانیم باید از این ابزارها کمک بگیریم.
و مهم¬تر آنکه اگر این امکانات را در اختیار نداشته باشیم از سرعت انتقال پیام¬های غرب سایت¬ها و فضاهای مجازی عقب می¬افتیم.
پس باید نگاه بودجه¬ای به فرهنگ نگاه به میزان ارزش ابزارهای آن باشد. به عنوان مثال وقتی از نیمه¬های سال ۹۶ به بعد کاغذ روزنامه به دو برابر قیمت قبل می¬رسد و یا مواد مورد مصرف دستگاه¬های چاپ گاه تا صد درصد افزایش پیدا می¬کنند بودجه اختصاص نشر، کتاب و مطبوعات هم حداقل می¬باید به همان میزان افزایش پیدا کند.
چنین به نظر می¬رسد که مطبوعات به عنوان رکن رکین قوه چهارم که رسالت و وظیفه پاسداری و اعتلای فرهنگ و مطالعه و خبررسانی را عهده¬دار است بند نازکی است که در کشاکش تقسیم و سهم¬بندی بودجه پاره می¬شود به گونه¬ای که در سال ۹۶ مطبوعات از حمایت مالی برای خرید کاغذ که روز به روز گران¬تر می¬شد و می¬شود بهره¬ای نبرد. (ادامه…)