سرمقاله
اسماعیل عسلی
نگاه محله ای گره گشای ترافیک
اگر چند گروه نظرسنجی با ظرافت و تیز بینی چندین میدان تحقیق را برای خود در نظر بگیرند و پس از استقرار در چند نقطه ی شهر از شهروندانی که سوار خودرو هستند بپرسند که از کجا می آیند و به کجا می روند و همه ی گفت و شنودها را ثبت و ضبط کنند و روی نمودار پیاده نمایند متوجه می شوند که بالای ۸۰ درصد شهروندان در صورت دسترسی محله ای به امکاناتی نظیر آموزشگاه، درمانگاه، بازار مرکزی، پارک، فرهنگسرا، نمایندگی بیمه و دفاتر پیشخوان که مجوز انجام برخی استعلامات و کارهای اداری را به نمایندگی از ادارات کل از طریق دولت الکترونیک داشته باشند ناگزیر نیستند که روزانه چندین کیلومتر مسافت را با استفاده از خودرو شخصی و یا تاکسی و اتوبوس برای انجام کارهای روزمره خود طی کنند.
برای نمونه یکی از دلایل ایجاد ترافیک در کلان شهری چون شیراز در ساعات اولیه صبح و ساعات پایانی وقت اداری، استفاده دانش آموزان از سرویس است و دانش آموزانی که به دبستان، مدارس غیردولتی و نمونه دولتی و تیزهوشان می روند بیش از سایر دانش آموزان از سرویس استفاده می کنند، دلیل آن هم کاملاً مشخص است چون مدارس دولتی برای ثبت نام دانش آموزان بر اساس طرح آدرس عمل می کنند و کمتر اتفاق می افتد که دانش آموزان سالم و غیرخردسال برای رسانیدن خود به مدرسه دولتی نیازمند سرویس باشند زیرا معمولاً در هر محله ای دبستان و دبیرستان تأسیس گردیده و اخیراً خیرین مدرسه ساز هم به کمک دولت شتافته اند و در بسیاری از محله ها مدرسه سازی کرده اند.
بیشترین کسانی که در جابجایی ها ناگزیر به استفاده از وسایط نقلیه عمومی خصوصاً اتوبوس هستند کارگران می باشند زیرا خانه ی اغلب کارگران در مناطق جنوبی و شرقی شیراز قرار دارد و محل کار آنها متناسب با کاری که انجام می دهند اعم از بنایی، نقاشی، لوله کشی، کارهای خدماتی و تولیدی اغلب در غرب و شمال شیراز قرار گرفته است که با تکمیل و راه اندازی فاز ۲ و ۳ قطار شهری و نهادینه شدن استفاده از مترو بار زیادی از دوش خیابان ها برداشته می شود. (ادامه…)