سرمقاله
محمد عسلی
بنویس، دلا بیار کاغذ …
اگر نان باید تا جسم بیارامد، کاغذ باید تا روح از خواندن وقایع جان یابد.
ای کاش کاغذ هم از سال‌ها پیش در لیست کالاهای ضروری و با اولویت قرار می‌گرفت.
اینک کاغذ به زعفران ماند که اگر زعفران گران است اما در بازار خرید و فروش در دسترس است و کاغذ گر چه بسیار گران شده است اما در دسترس نیست. و گاه و بی‌گاه می‌شنویم که راویان اخبار خبر می‌دهند چند صد تن کاغذ در فلان انبار کشف کرده‌اند و معلوم نیست همان چند صد تن کشف شده. چه می‌شود کرد که تا بخواهی ببینی کجاست دود شده و به آسمان رفته.
راستی جناب وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی! بالاخره شرکتی، فردی، آدمی امین پیدا شد که با ارزهای دولتی کاغذ وارد کند؟
گویا آن کس که توانسته کاغذ روزنامه از خارج وارد کند، کاغذهایش در نوبت ترخیص منتظر ارز است که هنوز به وی پرداخت نشده است. از کاغذ که بگذریم، زینک هم که یکی از ابزارهای چاپ است نایاب شده و آنان که موفق به واردات شده‌اند، زینک‌هایشان همراه با داروهای فاسدشدنی دو ماه است در انبارهای گمرک مانده‌اند و به واردکنندگان گفته شده باید مابه‌التفاوت به ارز آزاد اعلام شده ده هزار تومانی را پرداخت کنند تا بتوانند محموله‌های زینک و داروهای چاپ را ترخیص نمایند. همین دستورالعمل‌ها و تصمیمات محفلی موجب شده که پلیت زینک ۷۵۰۰ تومانی اینک در بازار آزاد اگر پیدا شود به مبلغ ۲۵ هزار تومان به فروش رود. (ادامه…)