سرمقاله اسماعیل عسلی ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹

همان آش و همان کاسه

اوج گیری بحران  های طبیعی که در اشکال گوناگون خودنمایی می    کند توجهی ویژه را در تمامی    عرصه ها می    طلبد که مهمترین آن لزوم توجه به بافت  های مسکونی آسیب پذیر است . ظرف چند سال گذشته کشور ما با سیل ، زلزله ، آتش سوزی جنگل  ها ، پراکنده گی ذرات معلق در هوا ، فرونشست زمین و اخیرا هم کرونا مواجه شده است . این که ما در کوتاه مدت و در زمان وقوع سوانح طبیعی چه واکنشی داریم در چارچوب دفاع غیر عامل مطرح می    شود و جایگاه خود را دارد اما این که برای مقابله با بحران  های طبیعی در راستای کاهش خسارات جانی و مالی آن در دراز مدت چه تمهیداتی خواهیم اندیشید بحث دیگری است که از جهات گوناگون می    تواند مطمح نظر قرار گیرد .
اخیرا خبری مبنی بر ایجاد راه آتش بر در مناطق جنگلی در فارس برای جلوگیری از پیشروی آتش توجهم را جلب کرد و طبیعی بود که چنین اقدامی    صورت گیرد چرا که با توجه به بارش مناسب باران و قد کشیدن علف  ها در مناطق جنگلی ، احتمال وقوع آتش سوزی در تابستان زیاد است . نظیر همین اقدام نیز در بافت  های قدیمی    شهر که کوچه  های باریک و تنگ اجازه خدمات رسانی در زمان وقوع آتش سوزی و زلزله را نمی    دهد لازم است . (ادامه…)