سرمقاله اسماعیل عسلی

شناسایی ستون پنجم در جنگ با کرونا
گاهی ترکیب جمعیتی و نادیده گرفتن برخی استانداردها ، مهار بحران های بهداشتی نظیر کرونا را دشوار می سازد . معضلی که جامعه ی ما هم اکنون با آن دست و پنجه نرم می کند . کسانی که روند شیوع بیماری کرونا را رصد می کنند بر این باور هستند که مسئولیت فراگیری و شیوع این ویروس بیشتر متوجه کسانی است که یا ناقل بدون علامت هستند و یا کسانی که به دلیل نیاز مالی ناگزیر به حضور در بازار کار هستند . عده ی دیگری از عوامل انتشار ویروس کرونا مهاجرین غیرقانونی هستند که تصور می کنند با مراجعه به مراکز درمانی شناسایی می شوند . همچنین افراد معتاد ، کودکان خیابانی ، بزه کاران سابقه دار و تحت تعقیب نیز اگر مبتلا و ناقل باشند در فهرست افراد پر خطر قرار می گیرند .
تاکنون به هر دلیل رسانه ها در جریان تقسیم بندی افراد مبتلا و ناقل قرار نگرفته اند و هشدارها نیزمتوجه مناطق و طیف های اجتماعی خاص نیست و همه چیز در اولویت قرنطینه ی خانگی و کنترل هوشمند خلاصه می شود و تاکید می گردد که رفتارمردم باید به گونه ای باشد که فرض کنند هر کسی می تواند ناقل و یا مبتلا باشد . این شیوه محاسن زیادی دارد ولی تضمین کننده ی شتاب مدیریت بحران نیست زیرا عده ای از جمله مهاجرین غیرقانونی ، بزه کاران تحت تعقیب ، کودکان کار و … خارج از این دایره بدون احساس مسئولیت در جامعه می گردند . در خصوص مناطق بیشتر آلوده در سطح کلان شهرها نیز اطلاع رسانی دقیقی صورت نگرفته و همین مسئله موجب گردیده که بحث صدور مجوز برای بازگشایی کسبه ی کم خطر با اما و اگرهای فراوانی همراه باشد . شائبه هایی که پیرامون آمارهای کنونی وجود دارد عمدتا به مواردی برمی گردد که ستادهای مسئول پیگیری مبارزه با کرونا به آن دسترسی ندارند . برای نمونه مشخص نیست که در سطح استان فارس و بخصوص شیراز چند نفر مهاجر غیرقانونی به کار و فعالیت اشتغال دارند . (ادامه…)