سرمقاله اسماعیل عسلی

چرتکه بیندازید

اداره کنندگان جهان برای تاثیرگذاری بر افکار عمومی    در راستای رسیدن به تصمیمی    واحد که منجر به کاهش هزینه  های ناشی از شیوع ویروس کرونا شود با بحران مقبولیت جهانی روبرو هستند . چرا که نه به تنهایی و نه در کنار هم نتوانسته اند مرهمی    بر زخم  های بشریت باشند و ادعای دلسوزی آنها زمینه ای برای پذیرش ندارد . حکام منطقه ای نیز از همین کاسه ی شکسته آب می    خورند . تا پیش از ظهور ویروس کرونا ، آمریکا و اروپای واحد بیش از سایر کشورها از جمله روسیه و چین ، نقش تعیین کننده ای در اداره ی جهان داشتند زیرا از ابزارهایی نظیر حق وتو ، اهرم  های اقتصادی و توان نظامی    برای پیشبرد اهداف و برنامه  ها و تضمین تحقق دورنمای ترسیم شده برای جهان استفاده می کردند و با دشمن سازی و همسایه هراسی و راه اندازی جنگ  های کثیف و چرک منطقه ای و اندیشیدن تمهیدات بردارکشی و ایجاد بحران  های اقتصادی و تحریک قومیت  ها و مذاهب و ایجاد رودررویی  هایی که در نهایت تامین کننده ی منافع خودشان بود ، تنور اقتصاد جنگ را روشن نگه می    داشتند .
شرایط کنونی سرنوشت بسیاری از طرح  ها و برنامه  هایی از این دست را در  هاله ای از ابهام فرو برده و مفهوم و دورنمای بسیاری از پیمان  ها ، مناسبات اقتصادی و تعاملات سیاسی را تغییر داده است .
آنچه از مقبولیت شخصیت  های سیاسی در جهان می    کاهد ، نگاه جانبدارانه ی آنها و خط کشی  ها یی است که سر در آبشخور تمامیت خواهی و برتری جویی دارد . (ادامه…)