سرمقاله اسماعیل عسلی
بفرمایید ببینید

خو گرفتن با کرونا برای مردمی    که طی سال  ها با تورم و گرانی و بداخلاقی  های مالی کنار آمده اند کار چندان دشواری نیست . وقتی نگاه می    کنی می    بینی ماسک و دستکش دیگر آن ابهت نوروزی را ندارد . زمانی بود که وقتی ۲ ریال روی قیمت سیب زمینی می    آمد ، همه با هول و هراس دست در جیب می    چرخانیدند و دولت وقت ناگزیر می    شد از پاکستان سیب زمینی وارد کند اما حالا افزایش قیمت سیب زمینی از کنار مزرعه شروع می    شود تا می    رسد به نیسان دارها و بیرون میدان تره بار و داخل میدان تره بار و سبزی فروشی  ها که هر کدام به سهم خود و متناسب با حال و هوای محله و در نظر گرفتن قدرت خرید خریداران برای سیب زمینی نرخ تعیین می    کنند .
مبارزه با گران فروشی در جامعه ی ما مثل مبارزه با خیلی چیزها حرف مفتی است که دیگر خریدار ندارد . در واقع عامل تعیین کننده ی نرخ اجناس قد و اندازه ی آدم  هاست. هم فروشنده و هم خریدار . کسانی هستند که فقط کارت می    کشند و از قیمت نمی    پرسند. مغازه دارها این جور آدم  ها رامی    شناسند. خریداری که می    گوید میوه ی خوب می    خواهم و به قیمتش کاری ندارم هم در این بازی نقش ایفا می    کند ! (ادامه…)