سرمقاله
محمد عسلی
به بهانه روز تعاون
انسان فطرتاً مدنی الطبع است و یا به تعبیر امروزی ها اجتماعی و جمع¬گراست. احساس همزیستی صرفاً برای رفع نیاز نیست، بلکه نوعی گرایش فرد با فرد یا فرد با اجتماع است برای همزبانی، هم صحبتی و هم زیستی که همه حاکی از نیاز روحی و روانی آدم هاست.
احساس و فطرت یک سر ارتباطات است و سر دیگر آن نیاز است. نیازهای مالی، معنوی، دوست داشتن و تعاون و دستگیری که کمک می کنند به رفع یأس و ناامیدی و تکیه گاهی که انسانها نسبت به یکدیگر احساس می کنند. لذا به هر میزان که از عمر زندگی انسانها بر روی زمین می گذرد تراکم جمعیت و نوع استقلال ها مردمان را به روابط عمومی و ارتباطات ملزم کرده است از آنجا که تمامی انسانها به هر دلیل قادر نیستند نیازمندی های خود را پاسخ دهند و یا رفع کنند از جانب خداوند، توسط پیامبران تأکید شده است هر انسانی در حد توان مالی یا خدمتی دست ناتوانی را بگیرد.
در قرآن کریم کتاب مقدس ما مسلمانها هم به کرات تذکر داده شده که مسلمانان فقرا و بیچارگان را دریابند و به تدوین موضوعاتی هم پرداخته شده که عمدتاً برای رفع نیاز نیازمندان، بیچارگان، در راه ماندگان، ایتام و مساکین است. (ادامه…)