سرمقاله محمد عسلی ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۰
قهرمانان هرگز نمی میرند

روح میهن دوستی غریزه ای است که در باور و غریزه ماهی ها هم هست که چون از زادگاه وارد نهرها می شوند و در بزرگی به دریا می پیوندند برای تخمگذاری با طی مسافت های پرخطر که نیمی از آنان شکار می شوند باز به زادگاه بازمی گردند و سپس راهی دریا می شوند.
روح میهنی وقتی با فطرت خداباوری قرین می شود سر از پای نشناخته میدانی می شود و تعیین کننده. گویی روح ملتی در آن ظهور می کند و خون مردمی در آن می جوشد.
تاریخ سرداران بنامی را به یاد دارد که برای کشور و ملت خود سرنوشت ساز بوده اند. سردارانی که در مقام دفاع از آب و خاک و دین و ناموس و فرهنگ یا با قدم و یا با قلم کار کارستان کرده اند. (ادامه…)