یادداشت
محمد عسلی
اگر بر مسند استانداری فارس بودید…
فارس را حکام و استانداران زیادی بوده است که فقط در اذهان مردم امروز شاید یکی یا دو تا هنوز یادآوری می‌شوند، یکی آنکه ساعت گل را ساخت و دیگری که آن را خراب کرد تا خط مترو از زیر آن عبور کند.
یکی هم آنکه می‌خواست شاطر نانوا را به دلیل پخت بد به داخل تنور اندازد. اما چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، اگر در فارس یا شیراز از کسی سؤال کنید کدام استاندار را بر دیگری ترجیح می‌دهید به ندرت پاسخی می‌شنوید. زیرا اکثر استانداران فارس قبل از آنکه به یک کار عمرانی قابل توجه همت کرده باشند بیشتر کار سیاسی کرده‌اند؛ بدینگونه که یا مغضوب واقع شده‌اند، یا غاضب، یا جناحی عمل کرده‌اند و یا قومی، یا چشم بسته تسلیم شرایط و وقایع بوده‌اند و یا گاهی به نعل گاهی به میخ کار را پیش برده‌اند.
شاید بتوان گفت که مهمترین کاری که در فارس انجام شده احداث راه‌آهن شیراز – اصفهان بوده که آن هم آنچنان ابتر و با اما و اگرها مواجه شد که اهمیت آن از اذهان برفت و کار به این بااهمیتی به دلیل دستمایه شدن بازی‌های سیاسی بی‌اهمیت جلوه کرد.
این سخنان بدان معنی نیست که حکام فارس و استانداران کاری انجام نداده‌اند، نه! اگر از هر یک سؤال شود در طول مدتی که مسئولیت داشتید چه کرده‌اید هر کدام دفاتری از رنجنامه‌های خود را ارائه می‌کنند و مدام این سخنان را بر زبان می‌آوردند که چوب لای چرخمان گذاشتند، نگذاشتند کار کنیم، بهانه‌های بنی‌اسراییلی گرفتند و چه و چه!
سؤال این است:
کدام زحمات و فعالیت‌ها به دیده و گوش مردم خوش‌آهنگ است؟
مردم از مسئولین چه انتظاری دارند؟
بهترین پاسخی که می‌توان به این سؤال‌ها داد فرمایش مولا علی (ع) است که در یک جمله بیان فرموده‌اند: «نعمتان مجهولتان، الصحه و الامان» [دو نعمت ناشناخته‌اند، تندرستی و امنیت]
برای تندرستی آب و نان سالم نیاز است که قوت لایموت همه مردم است و فقیر و غنی نمی‌شناسد.
و برای امنیت، درآمدی که بتواند آب و نان حلال را تأمین کند.
ابزار و مقدمات این دو، کار است. یعنی ایجاد اشتغال، اشتغال عدالت‌گستری که همگان را به حسب توانایی‌هایشان زیر پوشش برد.
آنچه که می‌توان گفت یا فراموش شده و یا عقیم مانده است.
اگر به جای استاندار فارس بودم از نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی اعم از حاضرین و غایبین می‌خواستم کارنامه خدمتی خود را به مردم ارائه کنند.
و به این نکته مهم توجه می‌کردم که چرا به ندرت می‌توان نمایندگان سابق و اسبق فارس را در فارس جستجو کرد و این سؤال را پاسخی می‌خواستم که چرا در فارس نمی‌مانند تا پاسخگوی دوران نمایندگی‌شان باشند و یا آنکه در رفع تنگناها تجاربشان را در مشاغل دیگری دخیل دهند؟
این مطلب را یک بار دیگر هم در یکی از سرمقاله‌ها یادآور شدم که وقتی آقای محمد جهرمی استاندار فارس شد در جلسه سخنرانی خود در تالار اقبال لاهوری بیمارستان نمازی گفت: دو کار مهم نیاز فارس است؛ اول پخت مرغوب نان با تولید انبوه و جمع کردن مغازه‌های نانوایی که هیچکس قادر به نظارت بر عملکرد آنان نیست و دوم رفع پوسیدگی لوله‌های آب زیرزمینی که از زمان مرحوم نمازی که شیراز را آب لوله‌کشی داد تا به اینک اقدامی برای جایگزینی و ترمیم آنها نشده است.
از آن تاریخ تاکنون شیراز در دوره‌های مختلف ۸ «هشت» استاندار به خود دیده است و بیش از دو دهه گذشته است؛ اما نه در خصوص رفع آلودگی‌های آب و نه در جهت مشکلات پخت نان کاری اساسی نشده است و وضع همچنان همانند گذشته دور باطل دارد. هر چند به لحاظ بهداشتی و امنیتی آب و نان کالاهای استراتژیک به حساب می‌آیند.
و اما بعد.
باخبر شدیم شرکت آب و فاضلاب شیراز در اختیار یک شرکت خصوصی است که اخیراً طی اخطاریه‌هایی خطاب به مالکین منازل و مغازه‌ها برای اتمام کار که بیش از ۲۲ سال است ادامه دارد ارقام میلیونی مطالبه کرده و در اخطاریه‌ها ضرب‌الاجلی است که اگر ظرف یکی دو روز پرداخت نکنند آب آنها قطع خواهد شد؛ تا اینجای کار بحثی نیست. اما چرا شمال و جنوب و شرق و غرب فارس می‌باید بین سه تا چهار برابر در شرایط مساوی پرداخت کنند تاکنون بلاجواب مانده و به نظر می‌رسد به شیوه حسینقلی‌خانی عمل می‌کنند؛ چرا؟
جناب استاندار!
حافظ را دریابید که نیک سخن گفت:
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم.
نه شما و نه هیچکس دیگر نمی‌توانند فلک را سقف بشکافند، هر چند فضاپیماها لایه ازون را شکافتند… اما می‌توان از بگو مگوها، اختلافات سلیقه‌ها، دشمنی‌های قومی قبیله‌ای و دعواهای جناحی دوری جست و در اندیشه آب و نان مردم بود تا فئودالیته اداری و خان خانی مدیریتی دمار از روزگار مردم در نیاورد و هر کس ساز خود را کوک نکند.
«می‌توان از میان فاصله‌ها را برداشت
می‌توان در دل این مزرعه خشک و تهی
بذری ریخت
دل من با دل تو هر دو بیزار از این فاصله‌هاست…»
و در پایان
جنابعالی که در آغاز این راه خطیر و پرمسئولیت هستید به پشت سر نگاه کنید و ببینید بر فارس و فارسیان چه رفته است.
به وحدت و یکدلی و همدلی بیاندیشید و استانداری را خانه‌تکانی کنید تا طرح نو پایه‌ریزی شود و اشتباهات گذشته تکرار نشود.
والسلام