یادداشت
محمد عسلی
دانشگاه و سیاست، فرهنگ و کار
مسیر پرپیچ و خم فرآیند فرهنگ در تربیت و آموزش از مدرسه تا دانشگاه و از دانشگاه تا محل کار و ورود به جامعه علمی در برنامه‌ریزی آموزشی ما مسیری تعریف شده و مدون نیست و به نوعی کپی‌برداری از رفتار و اندیشه آموزگاران، دبیران، مدرسین و اساتیدی است که خود تعلیم یافته کسانی شبیه یا همردیف خود در زمان گذشته بوده‌اند.
ارتقای فرهنگ همیشه بر محور ارتقای دانش حافظه‌ای نمی‌چرخد، بلکه اگر یادگیری را تغییر در رفتار تعریف کنیم، بیشتر در مدارس ابتدایی ملموسند و راهنمایی و دبیرستانی کمتر و در دانشگاه به ندرت شاهد تغییر در رفتار دانشجویان هستیم، زیرا شاکله تربیت و تأثیرپذیری از روش‌ها و منش‌های تربیتی بیشتر در سنین پایین شکل می‌گیرند.
سعدی هم در قرن هفتم بر این عقیده بوده است که گفته:
«هر که در خُردی‌اش ادب نکنند
در بزرگی فلاح از او برخاست
چوب تر را چنانکه خواهی پیچ
نشود خشک جز به آتش راست…» (ادامه…)