یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
پروسه‌ی هوشمندسازی مردم
این روزها با قرار گرفتن مجموعه‌ی کیمیا در سراشیبی پایان، واکنش بینندگان تلویزیونی به آن نیز اوج گرفته و ترکش‌های آن به تلفن‌های همراه و سایت‌های مجازی نیز اصابت کرده و از سویی دیگر دست‌اندرکاران تهیه این سریال نیز درصدد پاسخگویی برآمده‌اند و خوراکی دهن پرکن برای رسانه‌های زرد که با اخبار نرم و عکس‌های گرم مردم را به خود مشغول می‌دارند، فراهم نموده‌اند.
عصبانیت اغلب دنبال‌کنندگان این مجموعه ریشه در دست کم گرفتن مخاطبان دارد. البته کسانی که این روزها دستی از دور و نزدیک بر آتش تهیه‌کنندگی و کارگردانی و بازیگری و فیلمنامه‌نویسی دارند می‌دانند که نوشتن فیلمنامه‌ای بسیار خوب و جذاب و دارای حرف و پیام ارزنده آن هم برای شبکه‌های صدا و سیما که مدیرانش درگیر مناسبت‌ها و قالب‌ها و برنامه‌های از پیش اعلام شده هستند بسیار دشوار است. خصوصاً وقتی که می‌خواهند از برخی نهادها که نام آنها در تیتراژ می‌آید کمک و حمایت مالی دریافت کنند کار بسیار مشکل‌تر می‌شود. به هر حال نویسنده و کارگردان ناگزیر از گنجانیدن سکانس‌هایی هستند که تأمین کننده نظر حامیان مالی است و برخی سکانس‌ها نیز به عنوان گذرنامه‌ی هر فیلمی در ذهن و زبان کسانی که در تلویزیون فعالیت می‌کنند جا افتاده و همه کم و بیش راه و رسم آن را می‌دانند.
حتی نام شخصیت‌های یک مجموعه با توجه به مثبت یا منفی بودن آن نیز برای مردم جا افتاده و اغلب می‌دانند که وقتی قرار است کسی نقش منفی بر عهده گیرد چه نام‌هایی می‌تواند داشته باشد و قهرمان فیلم و دارندگان نقش‌های مثبت از لحاظ ظاهری و حجاب و همینطور نام و مسایل دیگر چگونه باید باشند. (ادامه…)