سرمقاله
محمد عسلی
آسیب‏شناسی مراسم روز خبرنگار
ضرب‏المثل معروف «همه چیزمان مثل همه چیزمان است» که به ناصرالدین شاه قاجار نسبت می‏دهند، همان حکایت حرف و حدیث‏ها و نقدهایی است که به هر مناسبت شاهدیم و شنونده، به طوری که متأسفانه در قضاوت‏هایمان همیشه یا مسایل را کلاً سیاه می‏بینیم و یا سفید و وقتی تریبون در اختیار تازه‏واردهایی می‏افتد که بین خبرنگاران و عکاسان و مدیران مسئول روزنامه‏ها فاصله می‏گذارند و می‏گویند: «همه چیز به نفع مدیران است و به ضرر خبرنگاران» همان حکایت تلخ سرمایه‏گذاران را یاد‏آور می‏شوند که هر چند صدها نفر را بر سر کار می‏گمارند و با خون دل کارگاه یا کارخانه‏ای را سر پا نگه می‏دارند آنها را از چشم کارگران می‏اندازند و آتش تضاد طبقاتی کارگر و کارفرما را شعله‏ور می‏کنند که گویی مدیران و خبرنگاران پدرکشتگی با هم دارند!
و اما بعد.
در مراسم روز خبرنگار شاهد بودیم که جو سنگین و سایه جدایی خبرنگاران و مدیران مسئول توسط دو جوانی که به نام خبرنگار صاحب سخن شده بودند تشدید شد و آنها همه مدیران مسئول روزنامه‏ها را به یک چوب راندند و گفتند: «همه چیز به نفع مدیران است و به ضرر خبرنگاران»
شاید تصور کرده‏اند مدیران مسئول حقوق‏های نجومی دریافت کرده‏اند و آنها را با مدیرانی چند که فیش‏های حقوقی‏شان افشا شده یا نشده اشتباه گرفته‏اند. کاری هم ندارند که خبرنگاران، گزارشگران، عکاسان و سایر کارکنان روزنامه‏های محلی که بخش خصوصی تلقی می‏شوند زیر سقف ساختمان و بنایی کار می‏کنند و تعلیم می‏بینند که بعضاً با خون دل بنا شده و فراموش کرده‏اند که دغدغه مدیران برای سر پا نگه داشتن روزنامه‏ها و دیگر نشریات و قبول مسئولیت هر آنچه می‏نویسند در برابر مراجع قانونی و مخاطبان و ملت شریف ایران دغدغه‏ای شبانه‏روزی و تمام نشدنی است. کدام آدم عاقلی سقف و ستونی را که به آن تکیه زده و از آنجا تغذیه شده و به پیشرفت رسیده را خراب می‏کند و یا به ساختار آن لطمه می‏زند.
اینکه گفته می‏شود یکی دو تا از روزنامه‏ها اجاره‏ای هستند که آن هم غیرقانونی است و متأسفانه مسئولین زیرسبیلی نادیده می‏گیرند به هویت و شخصیت صاحبان امتیاز و مدیران مسئول لطمه می‏زنند که ای کاش این چنین نمی‏بود. (ادامه…)