سرمقاله
محمد عسلی
امام علی (ع) و مدعیان
«به بهانه غدیر»
ای مردم!
«امواج فتنه‏ها را با کشتی‏های نجات بشکافید و از آنها خارج شوید و از مسیر تنازع کنار روید.
و تاج‏های تفاخر بر یکدیگر را از سر بردارید، کسی نجات یافت که با بالی پرواز کرد و از این فتنه بیرون رفت.
یا سازش پیش گرفت و خود را راحت ساخت.
این آبی گندیده و لقمه‏ای گلوگیر است که خورنده آن کسی است که میوه را قبل از رسیدن آن می‏چیند.
به کشاورزی می‏ماند که در غیر زمین خود کشت کند.
اگر چیزی بگویم، می‏گویند برای حکومت حریص شده و اگر ساکت شوم، خواهند گفت از مرگ می‏ترسد!
هیهات بعد از آن چنان و این چنین! که من از مرگ بترسم بلکه، با علم مستوری عجین شده‏ام که اگر لب به آن بگشایم به خود می‏لرزید همانگونه که طناب دلو در چاه عمیق به خود می‏لرزد.»
«فرازهایی از نهج‏البلاغه خطبه ۵ در باره خلافت و امامت»
و اما بعد:
غدیر هم به هر سال مناسبتی فرخنده است تا چگونگی بیعتمان را به عنوان پیروان امام علی (ع) مرور کنیم و از خود سؤال کنیم تا چه میزان با اخلاق و صفات امام علی (ع) نزدیکیم و چرا این همه دور شده‏ایم؟ (ادامه…)