سرمقاله
محمد عسلی
آتش‏بس یا آتش رس
آتش خشم از آتش آتشبارهای متنوع که در دست برادران مسلمانی است که یکدیگر را می‏کشند مهیب‏تر است. از وقتی انگشتی بر روی ماشه فشار می‏آورد، خشمی قوی و آشکار چاشنی خرج سلاح‏های مخوف است که بیرحمانه گوشت و پوست و استخوان آدم‏ها را از هر جنس و در هر سنی هستند در هم حلوا می‏کند به گونه‏ای که شناسایی چهره‏های آنان به سادگی مقدور نیست. در واقع آتش‏بیار این اختلاف افکنی‏ها دولت‏های سازنده و فروشندگان اسلحه هستند که رزق و روزی آنان با خون مسلمانان و مردمان ستمدیده در هم آمیخته است.
از این واقعیت‏های تلخ همه مطلعند حتی جنگجویان همه طرف‏ها، اما آنچه چشم‏ها را و دل‏ها را سنگ کرده است کینه‏توزی‏هایی است که استمرار آن با جنگ نرم و تبلیغاتی همان فروشندگان اسلحه ساماندهی و سازماندهی می‏شوند.
آتش‏بسی که با توافق آمریکا و روسیه در حال انجام است و بسیار شکننده گزارش شده قطعاً دوام نخواهد آورد و بیشتر فرصتی برای تجدید قوا و تمهید امکانات و تجهیزات طرفین است و خوشحالی مردم ستمدیده سوریه از این فرصت پیش آمده دیری نخواهد پایید.
چرا که هم آمریکا، هم اسراییل و هم هم‏پیمانان آنها طرفدار و خواهان صلح نیستند و جنگ سوریه برای آنان منافعی دارد که ذکر آنها در این کوتاه‏نوشتار جایی ندارد.
اگر روند و تاریخ جنگ‏های نیابتی و برادرکشی‏های بعد از جنگ جهانی دوم را بار دیگر به خاطر آوریم و یا به مطالعه دقیق و علت‏یابی آنها بپردازیم اکثریت کشورهای مسلمان بارها جنگ‏های نیابتی و برادرکشی‏ها را تجربه کرده‏اند. و اقتصاد آمریکا، اروپا و حتی روسیه را با خرید سلاح‏های مخوف رونق بخشیده‏اند، بعضی کشورها جنگ به آنها تحمیل شده و از سر ناچاری تن به خرید اسلحه و آماده‏سازی ارتشی مجهز داده‏اند و بعضی‏ها هم از سر کم‏عقلی و بی‏سیاستی به دامن جنگ افتاده‏اند. (ادامه…)