یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
خیابان قلم
عناوینی که قبل و بعد از نام شیراز قرار می گیرد یکی دو تا نیست و الحق و والانصاف اغراق آمیز هم نیست چرا که شیراز شایستگی برخورداری از تمامی صفات و عناوینی که تداعی کننده ی فرهنگ و تمدن و دانش و زیبایی است را دارد. صدها اثر تاریخی و فرهنگی دارد، دانشگاه ها و مراکز متعدد آموزش عالی دارد، چندین حوزه علمیه دارد، پزشکان حاذق دارد، مهندسین برجسته دارد، مفاخر ادبی با آوازه ی جهانی دارد، فیلسوفان شهیر و صاحب مکتب دارد، در بسیاری از هنرها خصوصاً هنرهای تجسمی رتبه و جایگاه کشوری و حتی جهانی دارد، آثار باستانی پیرامون شیراز تنوعی دارد که نه تنها در هیچ کجای کشور که در هیچ کجای جهان مثل و مانندی نمی توان برای آن سراغ گرفت. به موازات این ویژگی ها، شیراز داعیه دار پایتختی کتاب، پایتختی جوانان جهان اسلام، قطب پزشکی، قطب الکترونیک، قطب کشاورزی و خواهرخواندگی با بسیاری از شهرهای صاحب نام جهان است. ولی این شهر خیابانی ویژه مبادلات فرهنگی و یک بازار دائمی کتاب ندارد. خیابانی مثلاً به نام خیابان قلم.
با گشت و گذاری در خیابان های شیراز شما می توانید فروشگاه ها و مغازه هایی را ببینید که اجناس مشابهی می فروشند و در کنار یکدیگر قرار گرفته اند و به اصطلاح بورس تشکیل داده اند. ده ها مغازه کفش فروشی، ده ها مغازه طلافروشی، ده ها مغازه کت و شلوارفروشی، ده ها مغازه پارچه فروشی و بسیاری از صنوف دیگر مثل مبل فروشی و بوتیک و البسه و… که در نقاط مختلف شهر قرار گرفته اند و هر کسی که بخواهد می تواند بدون سرگردان شدن در شهر با مراجعه به منطقه ای خاص انواع گوناگونی از جنس مورد نظر خود را ببیند و قیمت کند و انتخاب نماید. البته ما از بانک هایی سخن نمی گوییم که تمامی شهر را قرق کرده اند و به اذعان مسئولین و برخی مقامات نه تنها به رونق اقتصادی یاری نمی رسانند بلکه از موانع تحقق اقتصاد مقاومتی هم هستند! (ادامه…)