یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
پسماندهای فرهنگی
هر ملتی فراخور داشته های فرهنگی و پیشینه ی تمدنی هنگام مواجهه با بحران های تاریخی در راستای تلاش برای بقا و موجودیت خود ویژگی هایی بروز می دهد که بعدها توسط مورخین و جامعه شناسان مورد تحلیل و ارزیابی قرار می گیرد و در تاریخ به ثبت می رسد‏.‏ برای نمونه نظم و دیسیپلین آلمانی ها‏،‏ تلاش برای دستیبابی به تکنولوژی برتر از سوی آمریکایی ها‏،‏ میهن دوستی ژاپنی ها و مقاومت سرسختانه ی روس ها در جریان جنگ جهانی دوم به نام آنها ثبت شده است‏.‏ آنچه نویسنده ی یادداشت به دنبال آن است این که بهره گیری از همین ویژگی ها به عنوان میراث گرانسنگ جنگ در زمان صلح به کمک همین کشورها شتافت و به جبران آنچه در بحبوحه ی جنگ از دست داده بودند انجامید‏.‏
آنچنان که آلمانی ها نظم و دیسیپلین زمان جنگ که عامل توفیقات اولیه آنها بود را وارد زندگی و صنعت و مناسبات اجتماعی خود کردند و به اینجا رسیدند‏،‏ آنچنان که ژاپنی ها وطن دوستی و سختکوشی زمان جنگ را به بدنه ی جامعه خود تزریق کردند و موفق به جبران عقب ماندگی ها شدند‏،‏ آنچنان که آمریکایی ها پس از جنگ دوم جهانی نیز همواره به دنبال حفظ برتری تکنولوژی خود به عنوان عامل پیروزی در جنگ بوده اند‏.‏ آنچه مسلم است ضرورتی برای تداوم تمامی رفتارهایی که یک ملت در طول جنگ از خود بروز می دهند وجود ندارد چرا که برخی رفتارها ویژه زمان جنگ است نه صلح بلکه تنها باید بر نهادینه کردن ویژگی هایی پافشاری کرد که در زمان جنگ تعیین کننده و کارساز بوده و در زمان سازندگی و صلح نیز راهگشاست از این رو حراست از برخی ارزش های برجسته در طول جنگ تحمیلی تضمین کننده ی هویت ماست برای نمونه اگر فداکاری را به عنوان یکی از صفات برجسته شهدا در ابعاد گوناگون زندگی به کار گیریم بسیاری از موانع توسعه را پشت سر خواهیم گذاشت‏.‏ (ادامه…)