سرمقاله
محمد عسلی
انقلاب اسلامی ایران در یک نگاه
در ۱۲ فروردین سال ۵۸ نظام جمهوری اسلامی ایران با حضور اکثریت قریب به اتفاق مردم در رفراندومی که بدین منظور برگزار شد با ۲/۹۲ درصد آرا به تصویب رسید.
جمهوری به معنای حضور تمامی مردم فرم و شکل نظام و اسلامی محتوای آن اینکه مردم با حکومت اسلامی آشنا بودند یا نبودند و به قول بعضی از منتقدین که گفته¬اند مردم نمی-دانستند قوانین حکومت اسلامی چگونه تدوین می¬شود نوعی غفلت است به عمد و یا سهو زیرا از همان روزهای نخستین اعتراضات و تظاهرات میلیونی خیابانی شعارها بیشتر جنبه اسلامی داشت؛ رهبر نظام هم یک مرجع تقلید مورد اعتماد مردم بود. در تمامی صحبت¬هایی که از امام خمینی شنیده شد و یا مصاحبه¬هایی که با ایشان رسانه¬های داخلی و خارجی کردند همه صحبت از اسلام و قوانین اسلام بود و نکته مهم¬تر آنکه انقلاب اسلامی ایران با تأسی به نهضت امام حسین (ع) و با الهام از خون شهدای کربلا دنبال می¬شد. از مرحوم آیت¬الله طالقانی، حسینعلی منتظری، استاد شهید مرتضی مطهری گرفته تا زنده¬یاد دکتر علی شریعتی، مهندس مهدی بازرگان، شهیدان رجایی، باهنر، بهشتی و مرحوم آیت¬الله رفسنجانی که همگی به نوعی در همیاری و همدلی با انقلاب اسلامی از جان و مال و آبرو مایه گذاشتند؛ همگی پیشقراولان مسلمانی بودند که از قوانین اسلامی دم زدند؛ بیشتر کسانی که در مقابله با نظام شاهنشاهی طعم تلخ شکنجه و زندان را چشیدند به جز اندکی از چپ¬گرایان و طرفداران کمونیسم، همگی با الهام از مکتب اسلام به حق¬طلبی و حق¬جویی شهره بودند. حتی کسانی که دست به ترور بعضی از سران سلطنت زدند یا طلبه حوزه¬های علمیه بودند و یا از مشی و سیاست روحانیون مسلمان و مبارز پیروی می¬کردند لذا حکومت اسلامی و به تعبیر دیگر جمهوری اسلامی یک نام ¬آشنا بود. هر چند بسیاری از قوانین جزایی و مدنی که ملهم از قرآن، سنت، اجماع و عقل است برای بعضی¬ها و یا بسیاری روشن نبود. اما مردم به اعتبار دین و مذهبی که داشتند و از دستورات و قوانین آن پیروی می¬کردند به جمهوری اسلامی رأی دادند. (ادامه…)