سرمقاله
محمد عسلی
مضرات بی‌تابی ترمز بریده‌ها در فضای مجازی
ضرب‌المثل قدیمی «زبان بادبزن جگر است» حکایت عقده‌گشایی‌های ناراضیان در فضای مجازی است.
ناراضی از آنچه گاه آنقدر بی‌ارزش است که به پشه‌ای می‌ماند در گوش گرفتار شده و یا به مگسی افتاده در ظرف غذا و یا به فضله‌ی موشی در آش نذری و یا به دانه‌ای معیوب در دهان مورچه، جنگی پراسترس و عذاب‌آور برای هیچ. مثل اینکه کسی سم خورده باشد و مدام بالا می‌آورد و تصور می‌کند آثاری مهم از خود به جای می‌گذارد. گاه بوی تعفن واژه‌های قی شده آنقدر زیاد است که قی کننده را به شک می‌اندازد که این یاوه‌ها را من می‌گویم.
متأسفانه امروز فضای مجازی در دسترس، که نه ورود به آن اجازه می‌خواهد و نه نگهبان و داروغه‌ای مجوز صادر می‌کند. هر کس هر چه دل تنگش می‌خواهد در آن می‌گوید و می‌نویسد و وقت خود و دیگران را به بطالت و اتلاف می‌برد، بی‌خبر از آنکه آگاهان و قضاوت کنندگان عالمی هستند که جهل و ناتوانی آنها را به قضاوت می‌نشیند.
و اما بعد: (ادامه…)