سرمقاله
محمد عسلی
اقتصاد ایران دیروز و اقتصاد ایران امروز
همیشه اینگونه است که وقایع و رویدادهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی گذشته در حافظه ما نمی‌ماند و یا هاله‌ای از آن تداعی می‌شود مگر آنکه تاریخ را ورق زنیم و بر اساس اسناد موجود آنها را مرور کنیم و به قضاوت بنشینیم.
در افواه عمومی و افکار مردم امروز ما که حداقل ۶۰ درصد آنها متولد بعد از انقلابند چنین قضاوت‌هایی معمول است که در زمان شاه یعنی رژیم سابق تورم و گرانی معنی نداشته است و همه چیز به ویژه اقتصاد بر روال طبیعی چرخیده و همه توان آن را داشته‌اند که به میزان درآمدهایشان بتوانند نیازهایشان را برطرف نمایند.
مطالبی که در ذیل می‌خوانید برداشت بسیار مختصری است از مقایسه روند اقتصاد رژیم گذشته و اقتصاد جمهوری اسلامی.
و اما بعد:
از زمان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که منجر به بازگشت شاه به ایران شد تا به اکنون پایه اصلی درآمد دولت‌ها درآمد حاصل از فروش نفت بوده است.
اگر میزان توسعه و عمران شهری و روستایی زمان شاه را با دوره انقلاب اسلامی مقایسه کنیم بالطبع با توجه به رشد ۳ برابری جمعیت، جنگ تحمیلی ۸ ساله و تحریم‌ها و تهدیدهای نظامی و سیاسی به این نتیجه می‌رسیم که به لحاظ رفاه اجتماعی، ساخت و سازها، مصرف حامل‌های انرژی، میزان درآمدها با رژیم گذشته قابل مقایسه نیست.
اگر فقط تعداد اتومبیل‌هایی که در خیابان‌ها و کوچه‌ها رفت و آمد می‌کنند و هزینه‌هایی که استفاده از تکنولوژی‌های جدید به مردم تحمیل شده و هزینه‌های وسایل ارتباط الکترونیکی را در نظر بگیریم که تقریباً همگانی شده و در زمان شاه از آن خبری نبوده آن وقت بیشتر به قدرت مالی مردم پی می‌بریم. (ادامه…)