سرمقاله
محمد عسلی
پول ملی
طلا یا بلا؟
اگر پول و دارایی هر کس بستگی داشته باشد به میزان توانمندی و زحمات وی، پول ارزش جان و تن آدمی دارد. اما افسوس که چنین نیست زیرا بسیاری از ثروتمندان بدون زحمت و رنج پولدار شده‌اند.
در هر صورت پول چه در نزد شاه باشد چه در نظر گدا، باید بیان کننده ارزشی باشد که روی آن قید شده است.
اینک سؤال این است چرا پول ملی ما در برابر ارزهای خارجی کم‌بها شده است؟ مگر پشتوانه پول ملی طلا، جواهرات، ذخایر ارزی، نفت و کالاهای صادراتی نیست؟ مگر معادن، موقعیت‌های تجاری و بازرگانی، میزان صادرات غیرنفتی و نهایتاً صنایع نمی‌توانند پشتوانه پول ملی باشند؟
آیا دلار و دیگر ارزهای معتبر جهانی مانند یورو، درهم، ریال سعودی، ین، روبل، یوان و دیگر ارزهای معتبر از پشتوانه صنعت، کشاورزی، خدمات و نهایتاً میزان طلا و جواهرات ذخیره شده برخوردار نیستند؟
اگر چنین است میزان دارایی، توان صنعتی و طلاهای موجود در اختیار دولت و مردم چندین برابر بیشتر از رژیم قبلی است پس چرا مدام، ریال پول ملی ارزش خود را از دست داده است؟
کافی است به تعداد اتومبیل‌های فعلی مردم نگاه کنیم. با یک حساب سرانگشتی متوجه می‌شویم که چند صد برابر اتومبیل‌های قبل از انقلاب است.
وضعیت مردم هم به لحاظ ساخت و سازها و استفاده از امکانات و تجهیزات خانگی، البسه، بهداشت و امثالهم قابل مقایسه با گذشته نیست.
چه کسی به یاد دارد که ظرف چند ساعت در رژیم گذشته مردم توانسته باشند یکصد میلیارد تومان به حساب شرکت ایران خودرو برای خرید اتومبیل واریز نمایند؟ (ادامه…)