سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
بازنده ها
این روزها با توجه به وضعیت اسفبار بازار، تهیه لباس فرم دانش‌آموزی به معضلی بزرگ خصوصاً برای خانواده‌های کم برخوردار تبدیل شده است. آنچه به این مسئله دامن می‌زند تغییراتی است که هر ساله برای تعیین رنگ این لباس‌ها صورت می‌گیرد. قابل کتمان نیست که لباس فرم خصوصاً برای دانش‌آموزان دختر از جهات مختلف حائز اهمیت است. یکی این که اندازه و میزان پوشش آن تضمین‌کننده‌ی رعایت چارچوب‌های مورد نظر آموزش و پرورش است و دیگر این که یکپارچگی و همگونی لباس‌ها مانع تفاخر و تنوع‌طلبی دانش‌آموزان برای رویکرد به پوشش‌های رنگارنگ و نامناسب می‌شود و حسن دیگر این لباس‌ها امکان تشخیص تعلق دانش‌آموزان به مدرسه یا مقطعی خاص است. در مورد دانش‌آموزان پسر نیز هر چند حساسیت‌ها در این سطح نیست اما نمی‌توان فواید آن را نادیده گرفت. در عین حال تمامی این توجیهات بدان معنا نیست که خانواده‌های کم برخوردار باید از این جهت تحت فشار باشند. نباید فراموش کرد که یکی از دلایل بی‌رغبتی خانواده‌ها به فرزندآوری دغدغه‌ی تأمین مایحتاج و مطالبات فرزندان است. ناگفته پیداست همان خدایی که روزی انسان را تضمین کرده، عقل را هم روزی انسان‌ها کرده تا بیاندیشند و متناسب با امکانات و توانایی مالی خود صاحب فرزند شوند زیرا در غیر این صورت فرزندآوری بدون اطمینان از داشتن توانایی برای تأمین غذا، بهداشت، مکان و امکانات تحصیلی و رشد، گونه‌ای کودک‌آزاری است. به راستی به دنیا آمدن کودکی که نهایتاً خیابان‌گرد و کارتن‌خواب و بزه‌کار می‌شود چه دردی از این مملکت دوا می‌کند!؟ تجارب تلخ مردم را ناگزیر به آینده‌نگری می‌کند. مردم امروز به سادگی مردم دیروز نیستند. (ادامه…)