سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
کتاب مظلوم و غریب
آخرین فرستاده‌ی الهی پس از ۲۳ سال تلاش مستمر و تحمل کژتابی جاهل‌ترین ساکنان این کره‌ی خاکی که با تمدن و فرهنگ بیگانه بودند و به راه آوردن و وحدت بخشیدن به آنها با دشواری‌های بسیار بالاخره پس از چندین روز تحمل بیماری رحلت کرد و در حالی جهان را بدرود گفت که مجموعه‌ی آیات منسجم وحی شده از سوی خداوند را در قالب کتابی به نام قرآن بر جای گذاشت تا مسلمانان با تمسک به آن راه سعادت و خوشبختی را گم نکنند. از منظر پیامبر اکرم (ص) هیچ چیز بالاتر از قرآن نیست و مسلمانان هر جا که دچار اختلاف شدند باید به قرآن مراجعه کنند. حتی ایشان تأکید می‌کنند: “ای مردم آنچه از من برای شما نقل می‌شود چنانچه هماهنگ با قرآن بود بدانید گفتار من است و اگر مخالف با محتوای قرآن بود گفته‌ی من نیست”.
هم اکنون که یکهزار و چهارصد و چهل سال از هجرت پیامبر می‌گذرد مدعیان پیروی از آن حضرت به پنج شاخه‌ی اصلی و ده‌ها زیرشاخه‌ی فرعی تقسیم شده‌اند و هیچ کدام هم یکدیگر را قبول ندارند و هر روز که می‌گذرد به دامنه‌ی اختلافات آنها افزوده می‌گردد تا آنجا که گاه یکدیگر را تکفیر می‌کنند و می‌کشند و خون یکدیگر را مباح می‌دانند! حتی برخی از فرقه‌های معلوم‌الحال کامل بودن قرآن را نیز قبول ندارند، عده‌ای تنها به دنبال حدیث هستند و از قرآن غافل، عده‌ای عقل را تعطیل کرده‌اند و عده‌ای دیگر می‌گویند همه چیز باید مانند زمان پیامبر باشد و هیچ گونه تغییری را برنمی‌تابند و حاضر نیستند فرزند زمانه‌ی خودشان باشند. عده‌ای به ظاهر قرآن چسبیده‌اند و گروهی دیگر مدعی فهم باطن قرآن هستند به طوری که اگر بخواهیم مذاهب و فرقه‌های اسلامی را شمارش کنیم به عدد ۱۰۰ نزدیک می‌شویم. پر واضح است که بسیاری از مذاهب و فرقه‌های اسلامی تحت تأثیر جغرافیا و فرهنگ و آداب و رسوم بومی با حذف و اضافه‌هایی که در اسلام صورت داده‌اند شعبه‌ای از اسلام تأسیس کرده‌اند. برخی از جوامع که به هر دلیل اسلام را پذیرفته‌اند عادات و سنت‌های خود را نیز با آن درآمیخته‌اند. ضمن این که نحوه‌ی پذیرش اسلام در همه جا یکسان نبوده است. (ادامه…)