سرمقاله
محمد عسلی
رونق تولید و اما و اگرها
از جمله علائق انسانها که فی نفسه به طبیعت انسان برمی¬گردد تولید است. بدین معنی که هر انسانی از اینکه چیزی را تولید می¬کند احساس خوبی دارد. از کشاورز تا کارگر و از مخترعین و مکتشفین همه به نوعی از آغاز خلقت آدمی به دنبال تولید بوده¬اند گویی تولید گم شده انسان¬هاست که برای پیدا کردن آن نیروی بدنی، هوش، استعداد، تجربه و دانش به کار گرفته می¬شوند.
قبل از انقلاب صنعتی که هنوز ماشین بخار اختراع نشده بود و بیشتر تولیدات توسط نیروی انسانی و حیوانی به دست می¬آمد نوع مصرف و نحوه زندگی نسبت به امروز بسیار متفاوت بود و تولید رونق کنونی را نداشت. سطح توقعات و شیوه زندگی هم متفاوت بود.
آنچه امروز مطمح نظر اقتصاددانان برای تأمین مایحتاج زندگی انسان¬هاست و بشتر استفاده از وقت و سرمایه کمتر برای تولید بیشتر است به وسیله ماشین فناوری¬های نوین هرچند ابزارها و کارخانجات متنوعی را موجب شده¬اند که سرعت، دقت، نظم و دانش تجربی را یدک می¬کشند اما بدون امکاناتی چون سرمایه، نیروی انسانی، موقعیت مکانی و امنیت شغلی تولید میسر نمی¬شود.
و اما بعد؛ (ادامه…)