سرمقاله
محمد عسلی
بعد از ملخ
سیل، زلزله، آتشفشان، خشکسالی و ملخ همیشه بوده و به نوبت آسمان و زمین میراث‌های خود را نثار بشریت می‌کنند.
کافی است به گلستان و بوستان سعدی نظری بیفکنیم وقتی از خشکسالی می‌گوید:
«یکی قحط‌سالی شد اندر دمشق
که یاران فراموش کردند عشق
چنان آسمان بر زمین شد بخیل
که لب تر نکردند زرع و نخیل (ادامه…)