سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
آرزوی “هر خانواده یک خانه”
بر هیچکس پوشیده نیست سیاست‌هایی که ظرف چند دهه گذشته در بحث مسکن دنبال گردیده فاقد همراستایی با اهداف راهبردی در بحث اسلامی کردن جامعه است و این معضل در پیشانی نقصان‌های اجتماعی خودنمایی می‌کند، چرا که مشکلاتی از قبیل حاشیه‌نشینی، عدم توازن هزینه مسکن با درآمد اقشار متوسط به پایین، بروز شکاف طبقاتی، افزایش سن ازدواج، کاهش آمار فرزندآوری و پیر شدن جامعه و پایین بودن سطح رفاه و … اغلب پیوندی معنادار با کمبود و گرانی مسکن دارد و تدریجاً منجر به ایجاد سبکی از زندگی گردیده که پدیده‌هایی نظیر ازدواج سفید از دل آن بیرون آمده است و علی‌رغم این که بحث تأمین مسکن همواره در رأس برنامه‌ها و وعده‌های نامزدهای نمایندگی مجلس قرار داشته اما بر اساس آمار و گزارش‌های رسمی، ساخت و سازها و واگذاری‌های صورت گرفته ظرف چند دهه‌ی اخیر نه تنها پاسخگوی نیازهای موجود نبوده بلکه همواره شاهد سبقت گرفتن نداشتن‌ها بر داشتن‌ها در این مورد بوده‌ایم. هر چند نمی‌توان منکر تأثیر تحریم‌ها و کاهش ارزش پول ملی بر گرانی مسکن شد اما اگر بخواهیم نگاهی منصفانه به مشکل مسکن داشته باشیم باید بگوییم سوء مدیریت‌ها و فاصله گرفتن بانک مسکن از وظایف اصلی خود به کمبودها و گرانی‌های روزافزون دامن زده است. (ادامه…)