سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
نخبگان شش دانگ
رمندگی و گریز، رفتار هراس‌آلودی است که برخی افراد مطالبه‌گر و مخالف با فضای بسته فرهنگی و اقتصادی به دلیل پایین بودن آستانه‌ی تحملشان در پیش می‌گیرند و از آنجایی که برخی کژتابی‌ها را برنمی‌تابند تن به مهاجرت یا انزوا می‌دهند و نتیجه‌ی چنین رویکردی نیز این است که یا نانمان در سفره‌ی دیگران است و یا آب در کوزه است و ما تشنه لب می‌گردیم. زمانی بود که غربی‌ها صرفاً به دنبال کسب ایجاد بازار و کارخانه و امتیاز انحصار تولید و استخراج منابع نفتی و معدنی در کشورهای جهان سومی بودند اما از اواخر قرن بیستم که زنگ استقلال‌طلبی در برخی کشورهای مستعمره به صدا در آمد، غربی‌ها بیش از گذشته به اهمیت بهره‌گیری از نیروی انسانی نخبه ساکن در اینگونه کشورها پی بردند و از آن زمان تاکنون کشورهای جهان سومی و بعضاً در حال توسعه با روند رو به رشد مهاجرت نخبگان به موازات فرار سرمایه و از بین رفتن فرصت کارآفرینی مواجه بوده‌اند ضمن اینکه جنگ‌ها و ناامنی‌های منطقه‌ای و داخلی و چالش‌های ایدئولوژیک نیز به چنین پدیده‌ای دامن زده است. (ادامه…)