سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
اهل کجایی؟
نانوا با خمیر سر و کار دارد، نجار با چوب و آهنگر با فلز و خبرنگار با خبر. موفقیت صاحب هر پیشه‌ای برای دستیابی به مواد اولیه شرط اصلی پیشروی کار است و در گرو صرف هزینه و برنامه‌ریزی. اگر چه خبرنگار برای به دست آوردن خبر پول نمی‌دهد اما از عمر و وقت و اعصاب و مغزش هزینه می‌کند. در واقع بن‌مایه‌ی یک خبرنگار برای به چنگ آوردن خبری تأثیرگذار، بیدارگر و روشن‌کننده‌ی مسیر حرکت مردم، هوشیاری و موقعیت‌شناسی اوست. یک خبرنگار حرفه‌ای نمی‌تواند رفتاری کولی‌وار و باری به هر جهت داشته باشد، بلکه چنین خبرنگاری تنها در حوزه‌ای خاص فعالیت می‌کند تا بتواند بر رویدادها و تغییرات صورت گرفته در حوزه‌ی کاری‌اش از طریق پیگیری و مطالعه و کنکاش اشراف داشته باشد. خبرنگار برای هر رویداد تأثیرگذاری پرونده‌ای تشکیل می‌دهد تا بتواند در بزنگاهی مناسب از اطلاعات بایگانی کرده‌ی خود در گزارش‌ها و مصاحبه‌ها و تنظیم خبر سود بجوید. اما مهمترین و سخت‌ترین بخش از کار یک خبرنگار دسترسی به سرچشمه‌ی خبر است؛ چرا که سرچشمه‌های خبر گاه به غارهای تو در تویی که گنجی در آن نهفته است شباهت دارد و چه بسا اژدهایی در کنار این گنج خفته باشد. اصولاً خبری که انتشار آن موجب و موجد تغییراتی نباشد خنثی است و در خوشبینانه‌ترین حالت جنبه‌ی سرگرم‌کننده دارد. خبرهای سهل‌الوصول و دم دستی برای خبرنگاران حکم ریگ بیابان را دارد که فراوان است و بیشتر به درد بالا بردن بیلان کاری روابط عمومی‌ها می‌خورد. (ادامه…)