سرمقاله
محمد عسلی
درس‌های عاشورایی
انسان بودن فی نفسه یک قدرت است و امتیازاتی را به دنبال دارد. قدرت اراده و تصمیم‌گیری، قدرت بکارگیری اندیشه و استفاده از ابزارهای ساخته شده، قدرت به کار بردن اعضای بیرونی بدن و ممارست آنها برای هنرنمایی، قدرت ابزارسازی و پیشرفت در تنوع‌بخشی، قدرت خلاقیت و پاسخ به چرایی‌ها و چگونگی‌ها.
این مجموعه قدرت‌ها را در بسیاری از انسان‌های بزرگ و کوچک اعم از زن یا مرد سراغ داریم. اما انسان‌های نادری در روی زمین زندگی کرده‌اند که قدرت‌های ویژه و استثنایی داشته‌اند و کمتر کسی توانسته جا پای آنها بگذارد. حضرت امام حسین(ع) فرزند اول امام شیعیان یکی از اسوه‌های حسنه و باورمندان عظیم تاریخ است که حماسه جاودانه او و ۷۲ تن از یارانش درس‌های مانا و سختی را به بشریت دادند و قدرت استثنایی خود را به منصه ظهور رساندند.
نخست قدرت پایمردی و استقامت در برابر ستمگران و ستم‌پیشگان با هر ادعا حتی اگر مدعی دینداری باشند و با حربه و وسیله دینی به میدان بیایند زیرا یزید خود را خلیفه مسلمین لقب داده بود و لشکریانش هم اهل نماز و روزه بودند و مدعی اسلامیت. (ادامه…)