سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
دغدغه‌ی اصلی شیعیان واقعی
اگر بخواهیم تمامی آنچه که در سال ۶۰ هجری اتفاق افتاد را از ابتدا تا انتها با جزئیات و همراه با تحلیل شخصیت‌های مثبت و منفی شرح دهیم به هزاران صفحه برای چنین گزارش مبسوطی نیازمندیم اما در صورتی که قصد داشته باشیم کل این ماجرا را در یک عبارت کوتاه خلاصه کنیم باید بگوییم آنچه در کربلا اتفاق افتاد تلاشی برای تحقق شایسته‌سالاری بود که اگرچه در کوتاه‌مدت محقق نشد اما به ارائه‌ی الگویی برای مبارزه با ناشایسته‌سالاری منتهی گردید. همین و بس. در واقع آن همه جنایت به دنبال ایستادگی یک تفکر مبتنی بر آموزه‌های دینی و انسانی در برابر فرمانروایی عده‌ای بی‌لیاقت رخ نمود. ایراد اساسی وارد بر بنی‌امیه این بود که آنها حکومت را برای حکومت می‌خواستند نه برای برقراری عدالت رشد معنوی جامعه و به همین دلیل برای حفظ قدرتی که با هدف چپاول به دست آورده بودند حاضر به انجام هر جنایتی بودند از این رو محدود کردن عدم شایستگی یزید برای اداره ممالک اسلامی در شرابخواری و میمون‌بازی، گونه‌ای به بازی گرفتن تاریخ است چرا که ایراد اساسی وارد بر بنی‌امیه نه صرفاً شرابخواری و میمون‌بازی شخصی مانند یزید بلکه نگاه قومی و قبیله‌ای و عربی این طایفه به حکومت و انحصارطلبی آنان بود. معاویه بنیانگذار ارثی کردن حکومت در اسلام و انتقال آن از پدر به پسر بود که با منطق قرآن سازگاری نداشت. (ادامه…)