سرمقاله
محمد عسلی
محرم ماه بیداری و آزادگی
فلسفه نهضت امام حسین(ع) و هدف آن بزرگوار برمی‌گردد به یک هویت دینی که خداوند تکلیف هر مسلمان را در قرآن تعیین کرده و پیامبر اکرم(ص) و مسلمانان عصر بعثت به آن عمل کرده‌اند.
ماهیت دین اسلام نخست باور به خدای یکتاست، خدایی با نام الله که زنده و پایدار است و او را خواب سبک و سنگینی نمی‌گیرد و هر آنچه در آسمان‌ها و زمین است از مخلوقات اوست و هیچکس نمی‌تواند در نزد او شفاعت کند مگر با اجازه و اذن او و می‌داند هر آنچه در دست شماست و به تعبیر دیگر از گذشته و حال و آینده شما خبر دارد.
چنین خدایی نمی‌تواند توتم، بت و یا خدایی باشد که با موسی(ع) کشتی می‌گیرد و موسی او را زمین می‌زند.
امام حسین(ع) به چنین خدایی باور داشته است، قادر و متعال و ظلم‌ستیز، این باور موجب شده کفرستیز، ظلم‌ستیز و مستکبرستیز باشد.
یزید فرزند معاویه اگر به خدا باور داشت و روز قیامت را به خاطر می‌آورد ستمگر و ستم‌پیشه و فاسد و لاابالی نمی‌شد. یزید که وارث حکومت معاویه بود و معاویه هم فرزند ابوسفیان از آغاز نهضت اسلامی این خاندان در مقابله با اسلام و پیامبر اسلام(ص) و بعد از ایشان در مقابله با ائمه از جمله امام علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) کم نگذاشت زیرا آنها به کمتر از قدرت استبدادی تمام عیار برای حکومت کردن بر سرزمین حجاز و سایر سرزمین‌های اسلامی راضی نمی‌شدند. همانند شاه و شاهک‌های عربستان که راه یزید را در پیش گرفته‌اند. (ادامه…)