سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
اولین و آخرین راهکار
از جمله آفاتی که اغلب دامن سیاسیون را می‌گیرد، سمت و سو دادن و جناحی کردن نتایجی است که از یک رویداد تاریخی می‌گیرند. به این معنا که جناح‌ها و شخصیت‌ها چون همواره به دنبال اثبات دیدگاه‌های خودشان هستند سعی می‌کنند رویدادها را به گونه‌ای تبیین و تفسیر کنند که مخاطب را جذب کنند و بر ایده‌های خود توسط دیگران مهر تأیید بزنند و بگویند دیدید که ما درست می‌گفتیم و به این طریق تابوسازی کرده و از خود بت بسازند در حالی که تبیین یک رویداد تاریخی مستلزم لحاظ کردن تمامی جوانب آن و شرایطی است که چنین رخدادی را موجب گردیده است. همین ماجرای برجام را در نظر بگیرید. بعضی‌ها، نتایجی که از ماجرای برجام می‌گیرند این است که مذاکره و قبول برجام از ابتدا کار درستی نبوده و از این پس نیز نباید به مذاکره فکر کرد که البته هدفشان از این اظهارات در وهله‌ی اول مبرا کردن خود از پذیرش مسئولیت یک تصمیم بزرگ در سطوح عالی است که بدون تردید توسط تمامی مؤلفه‌های اصلی نظام گرفته شده است و در وهله‌ی دوم نیز می‌خواهند عناصر پیش‌برنده راهبرد مذاکره و شاخص شده در توافق به دست آمده را با ظرافت خاصی به گوشه‌ی رینگ بکشانند. متأسفانه ما سال‌هاست چوب اینگونه حماقت‌ها و نگرش‌ها و اظهارات غیرکارشناسانه را خورده‌ایم. (ادامه…)