سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
جستجوی حقیقت در فضای مجازی
برقراری ارتباط فراگیر با همنوعان و گریز از زندان زمان و مکان، رؤیای چندین هزار ساله‌ی انسان‌ها بوده که رد پای آن را می‌توان در افسانه‌ها و سرگذشت شخصیت‌های اساطیری و مقدس دنبال کرد. داستان‌هایی که در پیوند با جام جهان‌بین، یا آئینه‌ی جهان‌نما و تعابیری از این دست به حضرت سلیمان، جمشید، اسکندر و رهایی‌بخش آخرالزمان نسبت می‌دهند جملگی سر در آبشخور این آرزوی دیرینه دارد که به نظر می‌رسد با به میدان آمدن فضای مجازی زمینه تحقق آن فراهم گردیده است. گذشتگان در غیاب وسایل ارتباطی که امروزه بهره‌گیری از آنها بسیار فراگیر و متداول شده، وقت، نیرو و هزینه‌ی زیادی صرف می‌کردند تا آنجا که برای رسانیدن پیامی کوتاه از شهری به شهری دیگر گاه ناگزیر به طی فرسنگ‌ها راه و به جان خریدن خطرات گوناگون بودند. ضمن اینکه خلأ ارتباطی به شکاف‌های فرهنگی ظرف هزاران سال دامن زده است.
چه بسا بارها در جریان مطالعه‌ی رویدادهای تأسف‌بار تاریخی به ذهن ما خطور کرده باشد که اگر پیشینیان به وسایل ارتباطی که امروزه رایج است دسترسی داشتند بسیاری از رویدادهای تلخ به وقوع نمی‌پیوست.
تمدن و اجتماع انسانی از گذشته‌های دور تاکنون بر خط و زبان استوار بوده و هم اینک نیز نه تنها از اعتبار زبان و خط کاسته نشده بلکه در ابعاد گوناگون آن گسترش یافته است. از این رو هر وسیله‌ای که آسان‌کننده‌ی ارتباط بین انسان‌ها باشد به سرعت مورد استقبال همگان قرار می‌گیرد زیرا همه می‌خواهند دیده شوند، شنیده شوند، دیگران را ببینند و از دیگران بشنوند. پرواضح است که شتاب به خرج دادن برای برقراری ارتباط با دیگران با آسیب‌هایی نیز همراه باشد. (ادامه…)