سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
تعریف جدیدی از مردم
در جوامعی که رعایت اصول بهداشتی برای حراست از تندرستی نهادینه نشده، معمولاً مراجعه به پزشک زمانی صورت می‌گیرد که ویروس‌ها و میکروب‌ها کار خود را تمام و کمال انجام داده و کارآیی بخش‌هایی از بدن را مختل کرده و علایم بالینی را آشکار نموده‌اند. در چنین شرایطی پزشک بیشتر همت خود را صرف درمان می‌کند تا پیشگیری، آن هم درمانی که بدون عوارض نیست چرا که پیشرفت بیماری مقاومت ویروس‌ها و عوامل بیماری‌زا را به دنبال دارد.
نفرت از بیماری و ضعف و ناتوانی که با شخصیت اغلب افراد گره خورده آنها را در شرایط مواجهه با نارسایی‌های بدنی به سمت انکار بیماری سوق می‌دهد به طوری که شخص حاضر نیست با مراجعه به پزشک بر بیمار بودن خود صحه بگذارد مگر اینکه زمین‌گیر شود. پرواضح است که در چنین شرایطی کار پزشک برای معالجه بسیار دشوارتر خواهد بود و برخی از پزشکان که دغدغه‌ی چگونی مطرح کردن رشد بیماری و آثار و پیامدهای آن را دارند در مواردی ترجیح می‌دهند همه چیز را خوب توصیف کنند و همین مسئله، بیمار را که نیازمند آگاهی از وخامت حال خود و پرهیز کردن از برخی خوردنی‌ها و آشامیدنی‌هاست، از رفتارهای توأم با احتیاط دور می‌کند. در جریان غربالگری دیابت و فشار خون مشخص شد که تقریباً بیش از نیمی از مبتلایان به بیماری قند و فشارخون از بیماری خود خبر نداشتند. (ادامه…)