سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
خودتان را در ترازو بگذارید
تا زمانی که مردم برای خودروهای شخصی جایگزین مناسبی پیدا نکنند حل مشکل هزینه سوخت، ترافیک، آلودگی هوا و تخلفات رانندگی و تصادفات درون شهری و برون شهری هزینه‌بر خواهد بود. شاید کسی باور نکند اما در صورتی که دولت بتواند عملاً به مردم اطمینان بدهد که آنها با استفاده از وسایط نقلیه عمومی می‌توانند بموقع و با سرعت بیشتر به کارهای خود برسند و هوای پاکیزه‌تری هم داشته باشند حتی افزایش نرخ بنزین بالاتر از لیتری ۳۰۰۰ تومان هم امکان‌پذیر خواهد بود. اما هر طرحی نیازمند هماهنگی و گرفتن هر وسیله‌ای در گرو جایگزین کردن وسیله‌ای دیگر است.
مشکل اساسی این است که تاکنون اغلب اقدامات صورت گرفته در راستای تشویق مردم به استفاده از وسایل نقلیه عمومی فاقد برنامه‌ریزی صحیح بوده است. وقتی یک اتوبوس واحد در یک چهارراه برای دور زدن و جلو رفتن باید منتظر حرکت خودروهای شخصی باشد و یک راننده اتوبوس نتواند سر ساعت و دقیقه‌ی معینی خود را به یک ایستگاه برساند مردم ترجیح می‌دهند از خودرو شخصی استفاده کنند. هم اکنون بسیاری از خیابان‌های شیراز فاقد مسیر ویژه برای اتوبوس هستند و مسیرهای تعریف شده برای حرکت دوچرخه‌ها نیز محدود است. در حالی که اگر مسیر ویژه دوچرخه در تمامی مسیرها مشخص و تعریف شود، بانوان نیز با احساس امنیت و فراغ بال بیشتری از آن استفاده خواهند کرد. ضمن اینکه برای همگانی کردن استفاده از دوچرخه باید سه چرخه و چهارچرخه‌هایی که امکان حمل چند ده کیلو بار هم داشته باشد رواج پیدا کند. در کشوری که مدعی ساخت موشک با آن همه پیچیدگی است چرا ما باید از هنگ کنگ و چین و کره و اندونزی و هند دوچرخه وارد کنیم. اگر اتوبوس‌ها به امکانات مناسب ویژه زمستان و تابستان مجهز باشند و حتی در آنها از تلویزیون هم استفاده شود و هر ماه به کسانی که از اتوبوس استفاده می‌کنند به قید قرعه جوایزی تعلق گیرد و همه بتوانند بموقع به مدرسه، دانشگاه، بازار و اداره‌ی مورد نظر خود برسند به تدریج استفاده از وسایط نقلیه عمومی به یک هنجار تبدیل می‌شود. (ادامه…)