سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
مسابقه‌ی بزرگ
بحران‌ها عرصه‌ای برای بروز خلاقیت‌ها، رفتارهای عام‌المنفعه، به نمایش گذاشته شدن نفوذ چهره‌های علمی و اجتماعی و رونمایی از تدبیر مدیران جامعه و نمایش وحدت رویه مردم و مسئولین فراهم می‌کند. فرقی نمی‌کند که چنین بحرانی ناشی از یک رخداد طبیعی، هجوم بیماری ناشناخته و یا زلزله و جنگ باشد. در چنین مواقعی احساس هم‌سرنوشتی بیش از سایر مواقع خودنمایی می‌کند. اگر در شرایط بحران اقتصادی و فشار تنگنای معیشتی، احساس امنیت یک فرد ثروتمند در برابر گرانی نسبت به افراد کمتر برخوردار بیشتر باشد اما وقتی یک بیماری ناشناخته که پزشکان هنوز داروی ویژه‌ای برای آن سراغ ندارند هجوم می‌آورد حتی یک بازرگان قمی هم ناگزیر به تسلیم شدن در برابر آن است. کرونا نشان داده که عیار بسیار خوبی برای محک زدن جوامع گوناگون است. برخی فرمول‌های رایج که برای اداره‌ی جامعه در شرایط عادی کاربرد دارد در زمان هجوم یک بیماری کارکرد خود را از دست می‌دهد زیرا بیماری همه را هدف گرفته و هیچکس در امان نیست. رسانه‌ها نیز در بحث نحوه‌ی اطلاع‌رسانی محک می‌خورند زیرا باید بین القای وحشت و بی‌خیالی خطی میانه را دنبال کنند. جامعه‌ی پزشکان که همواره مورد احترام عموم مردم بوده‌اند نیز در چنین موقعیتی نوعدوستی خود را به نمایش می‌گذارند همانگونه که ارتش و نیروهای نظامی در زمان جنگ جوهر خود را نشان دادند. متصدیان داروخانه‌ها باید بدانند که زمستان می‌رود و روسیاهی به زغال می‌ماند. (ادامه…)