طرحی ساده برای جهش تولید

اسماعیل عسلی

بلا به دور ، این روزها که خرد و کلان از ترس کرونا پستونشین و عزلت گزین شده اند و کاری دندان گیر هم در چهاردیواری خانه برای مردان مفلوک پیدا نمی شود که بتوان با توسل به آن از چنگال بیکاری گریخت ، بالطبع ذهن نقاد و بهانه گیر آدمیزاد از فرط ملولی به سراغ فضولی می رود و چها که از سرش نمی گذرد . بنده خدایی می گفت : دیروز که به فرمان مطاع کدبانوی خانه سرگرم غبار زدایی از بلورجات و ظروف چینی و آت و آشغال های چشمگیر تعبیه شده در ویترین کمد شیشه ای منزل بودم ناگهان به چاه ویل این پرسش افتادم که فلسفه ی وجودی این ظروف بلامصرف که حتی با هجوم مهمان فراوان نیز مورد بهره برداری قرار نمی گیرند چیست ؟ آیا کسانی که در کارگاه های تولید اینگونه ظروف استخوان فرسایی می کنند نیز از بلامصرفی محصولات خود خبر دارند یا نه ؟ همینطور که سیل پرسش هایی از این دست به ذهنم هجوم می آورد با خود اندیشیدم که راستی این چرخ خیاطی مدل زن ژاپنی که با وام ۱۸ درصد و با قید دو فوریت خریداری شد و چند سالی است که در گوشه ای دنج از اتاق خواب جاخوش کرده به چه درد می خورد ؟ (ادامه…)