سرمقاله محمد عسلی ۴ آذر ۱۳۹۹
بسیج و سئوالات بی پاسخ

مادر، چشم به راه و دست هایش به دعا، نگاهش در افق پیش رو و به هر صدایی امید به خبری از آن نورچشمی ۱۶ ساله که شرم از چشمانش و اراده آهنین از پاهایش و قدرت دشمن شکن از دستانش متجلی است و در عاشقانه ترین ترانه امید فریادگر غیرت و زبانزد شجاعت است.
در آن روزگار، روزگار سخت جنگ، جنگ توپ و خمپاره ها و باران بی امان تیربارها تنها گوشت و پوست و استخوان سدی شدند مقابل دشمنان خونخوار و سنگری نفوذناپذیر در برابر هجوم تانک ها.
بسیج حماسه ساز شد، ظهوری گسترده داشت به پهنای میهن در طول و عرض وطن چنانکه از هر خانه ای دری گشوده شد و از آن در نوجوانان و جوانانی برومند و جان بر کف راهی شدند تا راز و رمز ماندگاری ایران را به چشم متجاوزان فریب خورده بکشانند. (ادامه…)