سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲ اسفند ۱۳۹۹
نگاه به خط پایان

وقتی اظهارات بازیگران تثبیت شده در دایره ی قدرت اعم از محافظه کاران (راست ) و اصلاح طلبان (چپ) و جناح های مدعی میانه روی را پیرامون انتخابات کنار هم می گذاریم و سعی می کنیم جمع بندی دقیقی از آن داشته باشیم دچار گونه ای سردرگمی می شویم . ظاهرا این طور به نظر می رسد که بعضی افراد بر این باور هستند که مشارکت حداکثری با انتخاب اصلح مانع الجمع هستند زیرا برای به میدان آوردن آرای خاموش که تضمین کننده ی مشارکت حداکثری است و تعدادشان هم کم نیست ناگزیر باید دو گزینه مدعی ناسازگاری با یکدیگر روبروی هم قرار گیرند به طوری که یکی از آنها دیدگاه های پررنگ شده رایج بین مردم را در برنامه هایش برجسته کند و دیگری با شعارهایی گوش آشنا قدم جلو بگذارد که طبیعتا گمانه زنی پیرامون نتیجه ی این رودررویی دور از دسترس نیست . (ادامه…)