سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۶ خرداد ۱۴۰۰
سلام به روشنایی

اخیرا خبری در پیوند با دورنمای فضایی که به دنبال دگرگونی های مبتنی بر تکنولوژی حاکم خواهد شد موجی ایجاد کرد . کارگذاشتن تراشه هایی در مغز که امکان برقراری ارتباط انسان ها با هر زبان و فرهنگی را میسر می سازد به طوری که دیگر نیاز به مترجم نداشته باشند. حاصل برداشت از این خبر می تواند منجر به تصور حضور ۸ میلیارد انسان در یک سالن کنفرانس به گستردگی کره زمین شود در حالی که بی تاب همگرایی برای بنیانگذاری دنیایی نوین و قابل تحمل هستند . بی گمان باور مندی نسبت به تحقق چنین رویایی موجب خواهد شد تا از هم اکنون ره توشه ای فراخور راه و دنیای متفاوتی که پیش رو داریم فراهم سازیم . شاید همان گونه که رایانه ها در محاسبه و اندازه گیری و تجزیه و تحلیل به یاری انسان آمدند ، این بار میکرو ربات ها نیز زمینه ساز نزدیکی انسان ها به یکدیگر باشند .
گام نهادن به دنیایی شفاف و حیرت انگیز که فرهنگ بشری را از درون متحول خواهد کرد یادآور تمثیلی است که مولانا جلال الدین در مثنوی معنوی شریف خود آورده و بدین نکته ی ظریف اشاره می کند که اگر دانایی صد زبان مترجم احساس و عواطف و نگاه انسان ها باشد ، بساط جنگ و منازعات بیهوده بر سر موهومات بی ارزش که لباسی موجه بر تن آنها پوشیده شده و ساده لوحان را به مسلخ می برد ، برچیده خواهد شد . چرا که جنگ ها و منازعات بیهوده از عدم تفاهم ناشی می شود . (ادامه…)