سرمقاله ” اسماعیل عسلی” ۳۰ آذر ۱۴۰۰

سرچشمههای فساد

 

دستیابی به شاخصهای مطلوب بین المللی مبارزه با فساد در دستور کار اغلب دولتهایی که خواهان ارتباط فراگیر مالی با دنیا هستند، قرار دارد  زیرا اولا جایگاه هر کشور در جدول مبارزه با فساد گویای بسیاری از واقعیتهاست ؛ ثانیا نبود فساد در یک کشور برای شهروندان، دولتمردان، سرمایه گذاران خارجی و تجار و گردشگران ایجاد امنیت میکند و به شتاب و دقت انجام کارها میافزاید و هزینه اداره کشور را کاهش میدهد. تنوع و فراوانی فساد، کشورها را دچار از درون پوسیده گی و خوددرگیری میکند خصوصا نوعی از فساد زنجیره ای که پیدا کردن سرنخ آن در نظامهای خویشاوند سالار نیازمند شفافیت صددرصدی و برخورد شجاعانه است. آمار بالای سرکشی مدنی، رواج دزدی و قاچاق، پایین بودن کیفیت کالاهای تولیدی، بی ثباتی پولی، نخبه گریزی، انتشار آمار غیرواقعی، توصیه پذیری و وعدههای غیرقابل تحقق از نشانههای جاخوش کردن فساد در یک کشور است. اگر بخواهیم تعریفی جامع و مانع از فساد داشته باشیم باید بگوییم ” هر کاری که از مجاری غیر قانونی صورت گیرد، مصداق فساد است ” (ادامه…)

سرمقاله “اسماعیل عسلی” ۲۹ آذر ۱۴۰۰
هوشیار باشیم

شرایط عمومی کشور خصوصا در بحث اقتصادی به گونه ای است که تلاش برای مقصر یابی در مورد سوء مدیریت ها جز این که بخشی از وقت کارگزاران را بگیرد ، حاصلی نخواهد داشت و تاثیری هم بر ترمیم افکار عمومی جریحه دار شده ندارد . چرا که رفت و آمد مسئولین در دایره ای بسته صورت گرفته و چهره های مسئول ظرف چند دهه ی گذشته عمدتا به دو جناح تعلق داشته و چانه زنی ها بر سر قبول مسئولیت نیز در چارچوب رقابت های حزبی با تعریف استانداردی که از حزب وجود دارد را هم شاهد نبوده ایم . به هر حال هر دولتی اقتصاد و اجتماع و فرهنگ را با شاخص ها و شرایطی تحویل گرفته که حتما برای اصلاح و بهبود آن با برنامه وارد کارزار انتخاباتی شده است . این که به قول رئیس کنونی مجلس اقتصاد به گل نشسته یا به قول رئیس قوه قضائیه انباشت پرونده ها در محاکم قضایی ایجاد تحول را زمانبر می کند و این که دولت معتقد است که خزانه خالی است و در عین حال شاهد تراکم مطالبات از سوی نیروهای شاغل و بازنشسته هستیم و …. در واقع چیزی را عوض نمی کند . (ادامه…)

سرمقاله “محمد عسلی” ۲۸ آذر ۱۴۰۰
آسیب شناسی اعتیاد در شیراز

در راهروهای دادگاه فرهنگ شهر از طبقه یک تا طبقه ۴ پشت در دادیاری ها جوانان و نوجوانان معتادی بعضا دست بسته، ۳ الی ۴ نفره و یا واحد منتظر رسیدگی به جرائمی هستند که بیشتر سرقت است.
این وضعیت اسف بار چند مسئله مهم امنیتی را در اذهان عمومی تداعی می کند. یکم آزادی در پرسه زدن در شهر که اکثرا برای تأمین نیازهای خود دست به سرقت می زنند و یا به شیوه های مختلف در چهارراه ها دست گدایی به سوی رانندگان دراز می کنند.
دوم بی خیالی و یا ناتوانی بعضی مسئولان امر در جمع آوری آنها به منظور بهبودی و یا پیشگیری از جرائمی که توسط آنها در شهر انجام می شود.
سرقت یا از در و دیوار خانه ها و یا از داخل اتومبیل ها و یا با کف زنی است که معمولا به صورت حرفه ای توسط همین معتادانی که از زندان آزاد شده اند و بعضا بارها دستگیر شده و همانند گرگ توبه آنان مرگ است کار را به جائی رسانده اند که پایه های فلزی علائم راهنمایی و رانندگی را هم از جا درآورده و در انبارهای ده پیاله به فروش می رسانند. (ادامه…)