سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
مردم را دست کم نگیرید
سرکشی مدنی عموماً زاییده‌ی فقر و فاصله‌ی طبقاتی است که در اشکال گوناگون خودنمایی می‌کند ولی آبشخور اصلی آن احساس محرومیت از احترام و محرومیت از کرامت است. از تخریب اماکن عمومی گرفته تا بی‌توجهی نسبت به سلامت دیگران و رعایت نظافت و انواع بزهکاری‌ها و به طور کلی تخطی از هنجارها، قوانین و بی‌اعتنایی به معیارها از مصادیق سرکشی مدنی است هر چند ضریب مصونیت شهروندان در برابر وسوسه‌هایی که آنها را به سرکشی مدنی وادار می‌کند در اجتماعات گوناگون یکسان نیست و چه بسا رفتاری در یک جامعه‌ی توسعه یافته از لحاظ فرهنگی ناهنجاری تلقی شود و در جامعه‌ای دیگر امری عادی باشد به طوری که حتی ممکن است اعتراض نسبت به ارتکاب چنین رفتارهایی با واکنش‌های خشونت‌آمیز مواجه گردد. برای نمونه شما اگر به شهروندی که آب دهان خود را در پیاده‌رو می‌اندازد تذکر دهید مطمئن نیستید که به شما توهین نشود یا دعوایی به راه نیفتد و حتی اگر کار به محاکم قضایی کشیده شود نیز دستاویزی قانونی برای محکوم کردن فردی که مرتکب چنین رفتاری شده ندارید به همین دلیل عملاً برخی رفتارهای زیانبخش اما رایج را نمی‌توان در فهرست سرکشی‌های مدنی قرار داد. چند روز پیش اهالی محله دزدی را گرفته بودند اما در مورد نحوه‌ی برخورد با او بین مردم اختلاف نظر بود تا جایی که یکی از آنها که اتفاقاً آدم موجهی هم بود دست به جیب شد و مبلغی پول کف دست سارق گذاشت و از دیگران هم خواست که به او کمک کنند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
جنگ‌طلبان صلح‌گو
طرح خاورمیانه جدید دولت‌های آمریکا که با جنگ و خونریزی شروع شد با صلح تمام نمی‌شود زیرا قرار نیست چنین اتفاقی بیفتد.
دولت کنونی آمریکا و دولت اسرائیل تمایلی به صلح در منطقه ندارند زیرا منافع آنها اعم از منافع سیاسی و اقتصادی با صلح تأمین نمی‌شود.
دولت آمریکا و انگلیس که در واقع یکدل و یک‌زبانند با ایران‌هراسی و اسلام‌ستیزی توانسته‌اند به اهداف زیر نائل آیند.
یکم ترغیب و ترساندن اعراب به ویژه کشورهای عربستان، امارات و بحرین از پیشرفت‌های نظامی و محبوبیت انقلاب ایران در کشورهای اسلامی به ویژه در میان ملت‌های مسلمان به منظور غارت و چپاول دارایی‌های آنان به بهانه فروش اسلحه و حمایت در مقابل ایران.
دوم طرح دوستی اسرائیل با اعراب با این استدلال که نفوذ و خطر ایران در منطقه امروز بیشتر از تجاوز و نفوذ اسرائیل است بدین منظور که کشورهای منطقه در صورت بروز جنگ پایگاه نظامی در اختیار اسرائیل قرار دهند و چه بسا که تاکنون به چنین توافقی رسیده باشند و یا برای تخریب اقتصاد ایران هزینه کنند.
سوم بی‌اعتبار کردن دولت‌های عربی در رابطه با عدم دفاع و حمایت از فلسطینیان که بالطبع کشورهای اسلامی را از حمایت عربستان در صورت لزوم دچار تردید و انفعال خواهد کرد.
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
بایست‌ها و نبایست‌ها
از جمله نشانه‌های بلوغ یک انقلاب وقوف مجریان و اداره‌کنندگان کشور به نقاط قوت و ضعف آن است تا همانگونه که دشمنان با دستاویز قرار دادن نقاط ضعف به تخطئه‌ی نقاط قوت می‌پردازند، مسئولین و مردم نیز با بهره‌گیری از نقاط قوت، نقاط ضعف را برطرف کنند چنین شناختی به تعیین جایگاه کشور روی محور زمان می‌انجامد و ضمن توانا ساختن مردم برای مقایسه‌ی حال با گذشته، به ترسیم دورنمای آینده نیز کمک می‌کند. نقاط قوت کشور ما پتانسیل‌هایی است که از آن برخورداریم. از فرهنگ کهن، منابع زیرزمینی، موقعیت ژئوپلتیک، تنوع فرهنگی و آب و هوایی گرفته تا نیروی انسانی مستعد که به اذعان صاحب‌نظران و مجریان منصف آنچنان که باید و شاید از آنها بهره نگرفته‌ایم و این بهره نگرفتن و یا غفلت از چنین امکاناتی تنها سر در آبشخور نتوانستن‌ها و نخواستن‌ها نداشته است بلکه گاه به دلیل این که از جهات گوناگون ما را در موضع دفاع قرار داده‌اند و تلاش کرده‌اند اولویت‌های ما را تغییر دهند، ناخواسته به راهی قدم گذاشته‌ایم که جایی در برنامه‌های ابتدایی ما نداشته است. بزرگترین دلیل بر این که دست یازیدن به برخی اقدامات جایی در دکترین اداره کشور نداشته، اجتناب از تکرار و یا تعدیل آن بوده است. انقلاب را باید به انسانی تشبیه کرد که دوران طفولیت، کودکی، نوجوانی و جوانی را پشت سر می‌گذارد تا به بلوغ و مرحله‌ی خود بسندگی می‌رسد. طبیعتاً زمانی که یک کودک و نوجوان از حمایتی همه‌جانبه برخوردار نباشد برای حراست از خود خصوصاً در بزنگاه‌هایی که مورد تهدید واقع می‌شود برای دور شدن از تیررس عوامل تهدیدکننده ناگزیر به اتخاذ تصمیماتی شتابزده است. ناگفته پیداست که چنین تصمیماتی اگر چه ممکن است از جهاتی در کوتاه مدت مصونیت بخش باشد اما نمی‌توان تأثیرات منفی درازمدت آن را انکار کرد. (ادامه…)