سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
بزرگترین دستاورد انقلاب
دگرگونی‌های اجتماعی سر در آبشخور یکدیگر دارند تا آنجا که گاه می‌توان رد پای یک مطالبه عمومی را تا گذشته‌های دور دنبال کرد و چه بسا انتظاری آمیخته به آرمان‌هایی که به مرور زمان رنگ اسطوره‌ای گرفته‌اند طی هزاران سال بر فرهنگ ساکنان یک خطه مثل ایران سایه افکنده باشد. شگفت‌انگیز نخواهد بود که انباشت آرزوهای فروخورده و سرکوب شده‌ی یک ملت با بهرمندی از پتانسیل‌های فراهم آمده در بازه‌ای تاریخی در هیأت انقلابی فراگیر قد برافرازد و خودنمایی کند!
انقلاب را می‌توان به سیلابی ناشی از شکسته شدن سد ایجاد شده در برابر قرن‌ها بایسته‌خواهی تشبیه کرد که با لبریز شدن کاسه‌ی صبر مردم به راه افتاد و عوامل بازدارنده را در نوردید. چنین طغیانی می‌تواند به تغییر مسیر رودها بیانجامد و سنگ‌های بزرگی را از کوه جدا کرده و سیمای کشور را تغییر داده، پیامدهایی اجتناب‌ناپذیر داشته باشد سپس با برقراری آرامشی نسبی است که می‌توان به حجم رسوبات بر جای مانده از چنین طغیانی پی برد و به ارزیابی آثار و عوارض آن پرداخت و رویش‌ها و ریزش‌هایش را به تحلیل نشست. دقیقاً به همین دلیل آگاهان به مسایل اجتماعی، ظرفیت‌سازی برای ایجاد تغییرات تدریجی و سازنده را با هدف کاهش هزینه‌های انقلاب ترجیح می‌دهند که البته رژیم پهلوی تمام قد در برابر اصلاحات زیربنایی مورد تأکید مردم و دلسوزان کشور ایستاد و با تصور خودبسندگی اقداماتی رفرمیک مردم را به تنگنای استیصال کشانید و ناگزیر به انقلاب کرد. طبیعی است که ممانعت از اصلاحات تدریجی توسط رژیم گذشته مردم را وادار ساخت که خود را برای پرداخت هزینه‌های انقلاب آماده کنند. در جریان واژگونی رژیم پهلوی و انتقال قدرت به انقلابیون بخشی از ثروت ملی توسط فراری‌ها به یغما رفت، ساختار ارتش در کوتاه مدت دچار تلاشی شد و چون کارگران زیر بار مدیران سابق نمی‌رفتند، اداره‌ی کارخانجات و مراکز صنعتی و بعضاً خدماتی تحت تأثیر اعمال سلیقه‌های رنگارنگ تا زمان حاکمیت قانون دچار دگردیسی‌هایی غیر قابل محاسبه شد زیرا بخشی از نیروهای توانمند که تغییرات ناشی از انقلاب را برنمی‌تافتند از زیر بار مسئولیت خدمت‌رسانی به مردم شانه خالی کردند و رفتند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
نقش واسطه‌ها در گرانی اجناس
یک واحد آپارتمانی بدون نام و نشان که همانند محل مسکونی فرش شده باشد و با حضور بازرس اداره دارایی عنوان شود که اینجا محل مسکونی است کافی است تا واسطه‌ها در آنجا به وسیله چند تلفن قیمت کالاها را تعیین کنند نمونه آن را می‌توان در بازار و خیابان ظهیرالاسلام تهران مشاهده کرد.
کوچه‌ها، پس کوچه‌ها و اندرونی‌ها همه در اشغال و گرو واسطه‌هایی هستند که تا دست دهم هم بهای کاغذ را بالا می‌برند تعجب‌آور آنکه کاغذفروشان اتحادیه هم دارند، واحد صنفی هم دارند، برای خرید انواع کاغذ از یارانه ۴۲۰۰ تومانی استفاده می‌کنند و وقتی شما خریدار کاغذ باشی فرقی نمی‌کند کاغذ روزنامه بخواهی یا کتاب و یا موارد مصرفی دیگر.
وقتی یک کشتی حامل کاغذ تخلیه می‌شود از قبل مشخص شده که توزیع آن چگونه باشد.
بخش عمده‌ای از آن در انبارهای ناشناس جا خوش می‌کنند و بخشی هم توسط واسطه‌ها به انبارهای تعیین شده سرازیر می‌شوند. میزان واردات کاغذ را فقط آن واردکنندگانی می‌دانند که نوع، جنس، گرماژ و اندازه آن را بر مبنای نیاز بازار تعیین و خریداری کرده‌اند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
پیامدهای گفت‌وگو گریزی
هر کدام از مکاتب فکری بسته به این که از چه زاویه‌ای به جهان می‌نگرند برای انسان تعریفی ارائه کرده‌اند. رایج‌ترین تعریف از انسان در نزد فلاسفه حیوان ناطق است. نطق، هم سخن گفتن را در بر می‌گیرد و هم اندیشیدن را چرا که سخن گفتن نیازمند اندیشیدن است و بیان اندیشه نیز با سخن گفتن محقق می‌شود حال اگر بخواهیم تعریفی اجتماعی مشتق شده از همین ویژگی برای انسان ارائه دهیم باید بگوییم انسان موجودی است که با گفت و گو بر بخش زیادی از مشکلات خود فائق می‌آید. اگر حیوانات در زمان جفت‌یابی برای این که میدان را از رقبای خود بگیرند با یکدیگر می‌جنگند، انسان‌ها در مراسم خواستگاری و از طریق گفت‌وگو مدارج تفاهم و درک متقابل و حصول اطمینان از خوشایندی دوطرفه را طی می‌کنند. حیوانات هنگام گرسنگی طعمه را از دهان یکدیگر می‌ربایند و در پایان غذای بیشتر به حیوانی می‌رسد که قوی‌تر است اما انسان‌ها با هم تفاهم می‌کنند که هر کس متناسب با تلاش و ذائقه و سلیقه‌اش غذای خود را انتخاب کند. در موضوع احساس آرامش خاطر و امنیت نیز انسان با اندیشیدن و ابزارسازی برای خود در مقابل انواع تهدیدها ایجاد امنیت می‌کند. در واقع اصلی‌ترین ابزار انسان که در زندگی به او یاری می‌رساند اندیشه و گفت‌وگو است. (ادامه…)