سرمقاله
محمد عسلی
اتحادیه اروپا با ما یا آمریکا؟
از تاریخ ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ که ترامپ رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد از برنامه جامع اقدام مشترک ۱+۵ خارج می‌شود تا به امروز ۹ ماه می‌گذرد.
ظاهراً موضع رسمی اتحادیه اروپا و کشورهای روسیه و چین حفظ برجام و مخالفت با خروج آمریکا از برجام بوده است.
اتحادیه اروپا برای حفظ برجام طی جلسات و نشست‌های مختلفی برای داد و ستد تجاری با ایران به دنبال راهکاری بوده که بتواند ایران را متقاعد کند که به برجام وفادار بماند. ایران هم بعد از خروج آمریکا از برجام چشم به قول و قرارهای اتحادیه اروپا دوخته و تاکنون راهکاری که بتواند ایران را متقاعد کند علی‌رغم تحریم‌های همه‌جانبه آمریکا و کاهش شدید صدور نفت تا ایران بر عهد و پیمان خود بماند ارایه نداده است. راهکار جدیدی که در روزهای اخیر با شرط و شروط و اما و اگرهایی به دولت ایران ارایه شده مورد انتقاد و عدم پذیرش دولتمردان ایران است زیرا بعضی از شروط آن را مانند مذاکره برای کاهش و یا تعدیل فعالیت‌های موشکی و یا الزام به قبول FATF و عدم حمایت از حزب‌ا… در جنوب لبنان و یا دست برداشتن از حمایت سوریه و … را دخالت در امور داخلی ایران می‌دانند و نکته مهمتر آنکه به منظور رعایت تحریم‌های آمریکا و راضی کردن ترامپ میزان داد و ستدها را در حد کالاهای ضروری مانند غذا و دارو در بسته پیشنهادی خود آورده‌اند.
بدیهی است با این شرط و شروط‌ها و اما و اگرها ایران نمی‌تواند از پیشنهاد اتحادیه اروپا نفعی ببرد زیرا متن برجام و توافق حاصله بین ایران و ۱+۵ رفع و حذف کلیه تحریم‌ها بوده که متأسفانه آمریکا همانند بعضی از توافق‌های دیگر با کشورهای مختلف از انجام آن شانه خالی کرده است.
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
حکایت سنگ و شیشه
این که بازتاب رویدادهای خارجی تا چه اندازه می‌تواند به الگوسازی، مقایسه، اثبات برخی دیدگاه‌ها و همچنین افشاگری پیرامون مناسبات آلوده سیاسی در سایر کشورها یاری برساند پرسشی است که مدیران خبرگزاری‌ها و رسانه‌های پرمخاطب داخلی باید پاسخگوی آن باشند. قابل کتمان نیست که بخش قابل توجهی از حجم اخبار خارجی بازتاب داده شده عمدتاً توسط صدا و سیما، ترجمه و تولید خبرگزاری‌های بزرگ دنیاست که بسیار حساب شده است و فراتر از دیدبانی‌های متعارف مدیریت می‌شود.
به هر حال هزینه‌های میلیارد دلاری که صرف اداره‌ی خبرگزاری‌هایی نظیر رویتر و آسوشیتدپرس و بی‌بی‌سی و سی‌ان‌ان می‌شود حکم گونه‌ای سرمایه‌گذاری را دارد و چه بسا چندین برابر آن سودآوری نصیب گردانندگان آن می‌کند زیرا همواره این گونه نیست که درآمد یک خبرگزاری در گرو بازتاب دادن یک خبر باشد بلکه موارد زیادی اتفاق افتاده است که بی‌بی‌سی و رویتر و آسوشیتدپرس بابت خودداری از انتشار یک خبر میلیون‌ها دلار به جیب زده‌اند. کیست که نداند تلاش برخی از شبکه‌های خبری برای کسب اطلاع از جزئیات قتل خاشقچی نه برای به گوشه‌ی رینگ کشیدن بن سلمان بلکه برای باجخواهی از عربستان بوده است. بگذریم. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
شکوه چهل سالگی یعنی چه؟
چهل سال سن عقلانیت است. سن بعثت است. سن گذر از بیماری‌ها، سکته‌ها، استرس‌ها، تصادفات، قضا و قدرها، سن گذر از ناتوانی‌ها و سن عبور از منیت‌هاست. چهل سال سن مبارزه با دشمنی‌ها، مخالفت‌ها، نفاق‌ها، کفر و الحاد و زندقه و بدفرمانی‌هاست. چهل سال سن مقابله با آمریکاست. آمریکایی که جهان را در تیول و گرو خود می‌داند. آمریکایی که بزرگترین اقتصاد جهان، بزرگترین ارتش مجهز به سلاح‌های اتمی و بزرگترین رسانه‌های تأثیرگذار جهان را در اختیار دارد. آمریکایی که ظرف ۵۰ سال گذشته بر اقتصاد، سیاست، فرهنگ و افکار عمومی جهان تسلط داشته است. چهل سال مقابله با آمریکایی که ایران دوران پهلوی را یکی از ایالت‌های خود همانند اسرائیل به حساب می‌آورد و بر شاه و وزارت و دولت شاهنشاهی ایران حکمفرما بود.
آری مبارزه با آمریکا با شعار نه که با عمل. عمل به ایدئولوژی که توانسته از پس ۸ سال جنگ تحمیلی بر آید و حتی یک وجب از خاک کشور را به دشمن ندهد. عملی که توانسته علی‌رغم ۴۰ سال تحریم و تهدید سرافراز و سربلند، یکی از مدعیان اقتدار نظامی در منطقه خاورمیانه باشد.
عملی که توانسته در عراق، سوریه، یمن، لبنان و فلسطین و بسیاری از کشورهای محروم و فقیر آفریقایی پرچم حمایتگر ایران را با اهتزاز در آورد. (ادامه…)