سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
مردی که عاشق بود
زایندگی و رویش‌هایی که در جریان انقلاب مشروطیت اتفاق افتاد از جهاتی در کل تاریخ ایران بی‌نظیر است. علت منحصر به فرد بودن ظهور برخی شخصیت‌های برخاسته از دل این رویداد بزرگ، بی‌سابقه بودن آن از یک سو و از سوی دیگر ویرانگری‌هایی است که قاجار از خود بر جای گذاشته بودند. ضمن این که شبه رنسانس ایجاد شده در جامعه‌ی عقب افتاده‌ی ایرانی در آن زمان به دنبال یک سلسله تحقیرها و شکست‌ها و عقبگردهایی اتفاق افتاد که به آزاد شدن عقده‌های مانده در گلو انجامید. به دنبال این بیدارباش ناگهان ملتی که بزرگی فرمانروایانش زاییده‌ی توهمات مالیخولیایی شاعران وظیفه بگیر بود و تصوری از حقوق انسانی خود نداشت بر آن شد تا بساط حکومت مطلقه‌ی پادشاهی را جمع کند و در اولین گام برای حاکمیت بخشیدن به اراده‌ی ملی، جولان‌های بی‌حد و حصر سلاطین را مشروط به قانون نماید. پر واضح است که گام نهادن در چنین راهی با توجه به ریشه‌های چند صد ساله‌ی استبداد و پیوند نامیمون اغلب متنفذین جامعه با دستگاه حکومتی و بده بستان‌های پشت پرده و نگاه ناباورانه‌ی عوام‌الناس به چنین تغییر شگرفی، در بدو امر دشوار می‌نماید اما آمادگی دلباختگان آزادی و دلسوزان این آب و خاک برای جانفشانی در این راه، تحقق غیرممکن‌ها را ممکن ساخت. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
حقوق بشر آمریکایی در یک بام و دو هوای دولت‌های آمریکا و اروپا!
در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر به عنوان یک پیمان بین‌المللی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در پاریس به تصویب رسید.
حقوق بشر به حقوقی گفته می‌شود که همگان در همه زمان‌ها و مکان‌ها می‌باید از آن برخوردار باشند. این اعلامیه نتیجه مستقیم جنگ جهانی دوم است که منجر به کشته و زخمی شدن میلیون‌ها تن از مردم اروپا، آسیا، آفریقا و آمریکا شد.
این اعلامیه شامل ۳۰ ماده است که به تشریح دیدگاه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر می‌پردازد.
مفاد این اعلامیه، حقوق بنیادی، مدنی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی‌ای را که تمامی انسان‌ها در هر کشوری باید از آن برخوردار باشند را مشخص کرده است. مفاد این اعلامیه از نظر بسیاری از پژوهشگران الزام‌آور بوده و از اعتبار حقوق بین‌الملل برخوردار است زیرا به صورت گسترده‌ای پذیرفته شده و برای سنجش رفتار کشورها به کار می‌رود.
ذکر این نکته لازم است که کشورهای تازه استقلال یافته زیادی به مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر استناد کرده و آن را در قوانین بنیادی یا قانون اساسی خود گنجانده‌اند.
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
جابجایی استثناء و قاعده
از جمله راه‌های ساده و در عین حال غیر اصولی اداره‌ی جامعه، گروگان گرفتن مردم با چنگ‌اندازی دولت بر فعالیت‌های اقتصادی است. این خصلت که به میراث رسیده از رژیم‌های کمونیستی است در حکومت‌های التقاطی که آمیزه‌ای از ویژگی‌های سوسیالیزم و سرمایه‌داری را در خود دارند به چشم می‌خورد. انقلابیون در ایران از این جهت که اغلب پیشینه و تجربه‌ی مملکت‌داری نداشتند بیشتر با شعارهای چپ و معطوف به معیشت و مسکن مبتنی بر آموزه‌های اسلامی توجه مردم را به خود جلب کردند. البته در آن شرایط که محافظه‌کاران سنتی معتقد بودند حتی با درآمد اوقاف نیز می‌توان کشور را اداره کرد چنین وعده‌هایی دور از انتظار نبود. اما اگر با درک واقع‌بینانه از موقعیت ژئوپولتیک ایران، تنش‌زدایی از سیاست خارجی و راه‌اندازی گفتمان داخلی با هدف همگرایی گروه‌های پراکنده سیاسی، ایجاد رابطه‌ی متعارف با همسایگان ملحوظ نظر قرار می‌گرفت و انتظارات از انقلاب در موضوع تأثیرگذاری بر منطقه و جهان بالا نمی‌رفت احتمال برقراری تعادل بین ظرفیت‌های اقتصادی و آرمان‌های ملی وجود داشت.
متأسفانه سهم‌خواهی گروه‌های عمدتاً چپ از قدرت علی‌رغم نداشتن پایگاه توده‌ای، تحریکات خارجی با هدف ایجاد فاصله بین اقوام ایرانی، جنگ ۸ ساله و کم تجربه گی مدیران به موازات ریزش‌های زود هنگام نیروهای تکنوکرات، فرصت‌های زیادی را برای استحکام‌بخشی به زیرساخت‌های فرهنگی از کشور ما گرفت. (ادامه…)