سرمقاله
اسماعیل عسلی
مطالبات قد کشیده
از جمله چالش‌هایی که در لایه‌های مختلف جامعه‌ی ما خودنمایی می‌کند عدم آشنایی با نحوه‌ی بیان اعتراض و ناخشنودی است. فرقی نمی‌کند که تماشاگر بازی فوتبال باشی یا عضوی از خانواده یا شهروندی عادی زیرا در هر صورت اغلب با مشکل انتخاب ادبیات مناسب برای بیان دیدگاه خود مواجه می‌شوی. اولین بازی لیگ برتر در این فصل که اصفهان میزبان آن بود بدون تماشاگر برگزار شد چرا؟ به دلیل انتخاب شیوه‌ای غلط برای بیان اعتراض. تماشاگر گاهی با توهین و ناسزا داور را تحت فشار قرار می‌دهد، گاهی بازیکن و در مواردی نیز مربی را زیر سئوال می‌برد. فرزند خانواده نمی‌داند چگونه می‌تواند پدر خود را برای وادار ساختن به همراهی در یک موضوع متقاعد سازد. همین ندانستن‌هاست که چالش‌آفرین می‌شود و به فرار از خانه، طلاق، درگیری‌های خیابانی هنگام ترافیک و محرومیت از تماشای بازی و … می‌انجامد. اصولاً نه تنها جوانان اعم از دختر و پسر بلکه حتی پا به سن گذاشته‌ها و افراد روزگار دیده نیز از تبحر لازم برای نه گفتن برخوردار نیستند و اگر با چیزی مخالف باشند مخالفت خود را با خشونت درهم می‌آمیزند. بسیار دیده شده است که ما نتوانسته‌ایم در برابر بازدید سرزده‌ی اقوام و دوستان واکنشی مناسب از خود نشان دهیم و ناگزیر آنها را ظاهراً با روی خوش می‌پذیریم اما پشت سر آنها از این که وقت‌شناس نیستند غیبت می‌کنیم که وقتی به گوش آنها می‌رسد به دلخوری می‌انجامد. در حالی که در برخی از جوامع برای نه گفتن مشکلی وجود ندارد و به راحتی می‌گویند ما امروز یا امشب فرصت نداریم پذیرای شما باشیم! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
مردم چه می‌خواهند؟
مردم انقلابی و مسلمان ایران در طول ۴۰ سال حرکت انقلابی به منظور تحقق اهداف استقلال‌طلبانه و آزادی‌های مشروع و مقابله با استبداد و استعمار و استثمار حاضر نیستند تبعیض، رانت‌خواری، توصیه‌طلبی، اعمال نفوذ، پارتی‌بازی و آقازادگی‌های عذاب‌آور اقتصادی را بپذیرند.
فساد از هر نوع آن که همانند شبکه‌های موریانه‌ای در بدنه ادارات و نهادها رخنه کرده زمینه و شرایط آلودگی‌های جمعی را فراهم نموده است.
باور مردم به عملکرد مدیران دچار تردید و تضعیف است به گونه‌ای که ریاکاری و دروغ گویی از قباحت افتاده و به قول برزویه طبیب در مقدمه کلیله و دمنه «می‌بینم که کارهای زمانه میل به ادبار دارند و چنانستی که گویی خیرات مردم را وداع کردستی. افعال ستوده و اخلاق پسندیده مردوس گشته و راه راست بسته و طریق ضلالت گشاده و عدل ناپیدا و جور ظاهر، و علم متروک و جهل مطلوب لوم و دنائت مستولی و کرم و مروت منزوی. دوستی‌ها ضعیف و عداوت‌ها قوی، نیکمردان رنجور و مستذل و شریران فائق و محترم، دروغ مؤثر و مثمر و راستی مردود و مهجور. حق منهزم و باطل مظفر، متابعت هوا سنت مطبوع و ضایع گردانیدن احکام خرد، طریق مشروع و مظلوم محق ذلیل و ظالم مبطل عزیز، حرص غالب و قناعت مغلوب و عالم غدار بدین معانی شادمان و به حصول این ابواب تازه و خندان و …»
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
سربازان آمریکا
تصور زمانی که همای صلح بر سر خاورمیانه سایه‌گستر شود برای گردانندگان کارخانجات اسلحه‌سازی، شرکت‌های سازنده تأسیسات زیربنایی نابود شده و کمپانی‌های چند ملیتی که در مسیر بزرگراه جنگ هزاران شرکت راه انداخته‌اند بیشتر به یک کابوس وحشتناک شباهت دارد که خواب دراز آنها را آشفته می‌کند. برای درک این واقعیت تلخ کافی است در جریان گردش میزان پولی که در پیوند با جنگ و فعالیت‌های نظامی رد و بدل می‌شود باشیم. برای کشورهایی نظیر آمریکا که به لحاظ برخورداری از ظرفیت بالای اقتصادی می‌توانند سیاست خارجی انعطاف‌پذیری در شرایط گوناگون داشته باشند، این امکان وجود دارد که درآمدی نسبتاً برابر هم در زمان جنگ و هم در زمان صلح در تعامل و عدم تعامل با یک کشور خاورمیانه‌ای و نفتی داشته باشند. پیش از انقلاب آمریکا از طریق فروش اسلحه به ایران و اعزام مستشار و خرید نفت ارزان درآمد کسب می‌کرد و پس از انقلاب نیز از طریق پذیرش مهاجران ایرانی و جذب سرمایه‌های آنها و فراخوانی مغزها و نیروهای انسانی کارآمد و راه‌اندازی جنگ و فروش چند برابری کالاهای خود با اعمال تحریم درآمد کسب می‌کند. بنابراین عامل اصلی دست بالا داشتن کشوری چون آمریکا در تعاملات بین‌المللی، اقتصاد رشد یافته و تکنولوژی و فرهنگ بهره‌گیری از نیروهای انسانی و از همه مهم‌تر سیاست خارجی متناسب با ظرفیت‌های اقتصادی است به همین دلیل آمریکا همواره برای پویا نگه داشتن اقتصاد خود به دوستان و دشمنانی بزرگ نیازمند است که اگر چندان بزرگ هم نباشند خودش از آنها هیولا می‌سازد. (ادامه…)