یادداشت طنز
اسماعیل عسلی
هووی واقعی
اقدس خانم که می توان نام پرطمطراقش را در فهرست ساده لوحان عصر ارتباطات ثبت و ضبط کرد می گفت: چند روزی به همسرم مشکوک شدم و هول ورم داشت که نکند خدای ناکرده شلوارش دو تا شده و زیر سرش را بلند کرده اند و بلا به دور، دنبال هوو برای من می گردد و آخر عمری برایم خوابی دیده است. از بس دل نگران بودم دست و پای خودم را گم کردم و دست به دامان زن همسایه شدم که با دعانویس محله سر و سرّی داشت. لُبّ مطلب را با او در میان گذاشتم. ابتدا حسابی شماتت بارانم کرد و بنای سرکوفت زدن را گذاشت و با مدّ و تشدید گفت که زن باید هوای شوهرش را داشته باشد، آن هم در این دور و زمانه ای که آدم حتی نمی تواند به چشم خودش اعتماد کند و در ادامه با نشانی های جسته گریخته ای که به او دادم به این نتیجه رسید که کار از کار گذشته و تنها راه باقی مانده متوسل شدن به دعانویس محل است. چون می دانستم که در این روزگار وانفسا کسی فحش مجانی هم به کسی نمی دهد از هزینه ی احتمالی دعانویسی برای منصرف کردن شوهرم از این تصمیم پرس و جو کردم. زن همسایه مثل این که قبلاً چرتکه انداخته باشد گفت دور و بر یک میلیون آب می خورد. حسابی دست پاچه شده بودم چرا که آهی در بساط نداشتم و از طرفی نمی توانستم به شوهرم بگویم پول بده تا برایت دعا بنویسم. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
شکوه حضور و همبستگی ملی در ۲۲ بهمن
اراده ملی برای تحقق آرزوها و آمال¬های یک ملت که برای استقلال و آزادی قیام کردند و توانستند یکی از بزرگترین انقلاب¬های جهان را به منصه ظهور برسانند شرط اصلی و اولیّه خواست مردمی بود که از استبداد داخلی و استعمار خارجی به تنگ آمده بر علیه نظام سلطنت وابسته به قدرت¬های خارجی و برآمده از کودتای نظامی برخاستند و با نثار خون خود در مقابل توپ، تانک و گلوله ایستادند تا بدانجا که شعار ملی این شد:
«توپ، تانک، مسلسل، دیگر اثر ندارد
شاه به جز خودکشی، راه دگر ندارد»
نیروی محرک این قیام، نفرت مردم از تبعیض، فساد، ریاکاری، تسلیم در برابر تهاجم فرهنگی و اقتصادی غرب و هدررفت بیت¬المال بود که آحاد مردم باغیرت ایران نسبت به آن وضعیت تنفر و انزجار خود را اعلام نمودند و برای ریشه¬کن کردن نظام دیکتاتوری از نثار جان، مال و آبرو دریغ نکردند.
اینک ۳۹ سال از پیروزی و شکوه ظهور آن رویداد بزرگ می¬گذرد. انقلاب اسلامی از فراز و نشیب¬های سخت و طاقت¬فرسا عبور کرده و علیرغم فشارهای مستمر تهدید، تحریم و جنگ نظامی و رسانه¬ای توانسته پرچم استقلال و اقتدار ایران عزیز را که هویت ملی ماست در بلندترین قله¬های رفیع دانش و خودباوری و اعتماد به نفس به اهتزار در آورد و همزمان سختی-های اقتصادی و دیگر فشارهای ناشی از خیانت تنی چند از مدیران مالی و ندانم¬کاری¬های مقطعی بعضی از مسئولان را تحمل نماید و امروز در خیزشی دوباره برای رهایی از خیانت فرصت¬طلبان ریاکار و اغواگری زراندوزان نابکار به پا خاسته توجه و دقت بیشتر کارگزاران را خواستار است. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
در لایحه بودجه سال ۹۷ سهم فرهنگ چقدر است؟
نگاه به فرهنگ و فرهنگ¬سازی در شرایط فعلی به گونه¬ای است که می¬باید نگاه به قلب تپنده سلامت روح و روان و هم جسم و جان مردم باشد زیرا از دیرباز آموخته¬ایم که روح سالم در بدن سالم است. بدون داشتن یک فرهنگ «رفتار برتر» نمی¬توان به سلامت بدن توجه داشت.
معضلات کنونی جامعه ما که متأسفانه روز به روز بیش و بیشتر می¬شود ناشی از عدم فرهنگ¬سازی برای پرهیز از ورود به ناهنجاری¬هاست.
ابزارها و امکاناتی که در دهه¬های اخیر سرعت ارتباطات و تعاملات اجتماعی را به سرعت نور و صوت رسانده¬اند فرصت سخنرانی، نصیحت و وعظ و روش¬های سنتی را از ما گرفته¬اند به گونه¬ای که اگر بخواهیم حتی پیام¬های نماز ائمه جمعه هم به گوش مردم برسانیم باید از این ابزارها کمک بگیریم.
و مهم¬تر آنکه اگر این امکانات را در اختیار نداشته باشیم از سرعت انتقال پیام¬های غرب سایت¬ها و فضاهای مجازی عقب می¬افتیم.
پس باید نگاه بودجه¬ای به فرهنگ نگاه به میزان ارزش ابزارهای آن باشد. به عنوان مثال وقتی از نیمه¬های سال ۹۶ به بعد کاغذ روزنامه به دو برابر قیمت قبل می¬رسد و یا مواد مورد مصرف دستگاه¬های چاپ گاه تا صد درصد افزایش پیدا می¬کنند بودجه اختصاص نشر، کتاب و مطبوعات هم حداقل می¬باید به همان میزان افزایش پیدا کند.
چنین به نظر می¬رسد که مطبوعات به عنوان رکن رکین قوه چهارم که رسالت و وظیفه پاسداری و اعتلای فرهنگ و مطالعه و خبررسانی را عهده¬دار است بند نازکی است که در کشاکش تقسیم و سهم¬بندی بودجه پاره می¬شود به گونه¬ای که در سال ۹۶ مطبوعات از حمایت مالی برای خرید کاغذ که روز به روز گران¬تر می¬شد و می¬شود بهره¬ای نبرد. (ادامه…)