سرمقاله
اسماعیل عسلی
حداقل انتظار مردم
ارائه ی تحلیل های منصفانه از حوادث و رویدادهای اخیر ارزش تجربی آن را بالا می برد به طوری که نه تنها تهدید محسوب نمی شود بلکه به عنوان یک فرصت و سرمایه می توان از آن در راستای بهبود اداره کشور بهره برداری کرد به طوری که تضمین کننده ی عدم تکرار آن باشد. شکی نیست که موج ایجاد شده به دلیل این که مورد سوء استفاده ی عده ای فرصت طلب قرار گرفت فروکش خواهد کرد چرا که مردم امنیت جانی و مصونیت نمادهای ارزشمند خود را از توهین بر هر چیز دیگری ترجیح می دهند. در عین حال اگر کسانی در ارائه ی تحلیل از حوادث اخیر همه را به یک چوب برانند و نارضایتی مردم از نحوه ی روند امور را نادیده بگیرند مجدداً از یک فرصت تهدید ساخته اند. پر واضح است همان گونه که ما تحولات اجتماعی و سیاسی در سایر کشورها را دنبال می کنیم و در راستای مواضع و سیاست های خود به تبیین و تفسیر آن می پردازیم، دشمنان منطقه ای و جهانی ما نیز بدشان نمی آید که از آب گل آلود ماهی بگیرند و از ارسال پول و اسلحه و نفوذ برای به اغتشاش کشانیدن اعتراضات مردمی سوء استفاده کنند. حتی پیش از شروع اعتراضات نیز اگر گفتگوهای مطرح شده در مجلس، هیات دولت و برخی محافل را مرور کنیم به نشانه هایی از درک نسبی نارضایتی مردم نسبت به روند امور می رسیم. اگر سخنان معنادار کسانی که قبلاً در ردیف بازیگران فعال در دایره قدرت بوده اند پیرامون عملکرد برخی از مؤلفه های تأثیرگذار را در کنار اظهارات مخالفان دولت بگذاریم و چالش های سربرآورده از جزئیات لایحه ی بودجه را نیز چاشنی آن کنیم، طبیعی است که می توانیم برآیند جمع جبری القائات داخلی ایجاد شده را حدس بزنیم. حس میهن دوستی مردم کماکان به قوت خود باقی است و این مردم همان مردمی هستند که وقتی فرزندانشان در میادین علمی و ورزشی به افتخاری دست پیدا می کنند خوشحالی خود را با بوسیدن پرچم کشورشان نشان می دهند لذا کسانی که پرچم کشور را آتش زده اند معترض نبوده اند بلکه آشوبگر و گماشته شده بوده اند لذا باید اذعان داشت مردم همان مردم هستند و تغییری نکرده اند اما باید ببینیم چه چیزی تغییر کرده است. آیا آستانه ی تحمل آنها پایین آمده یا موضوع چیز دیگری است؟ (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
مطالبه¬گری با اغتشاشات همخوانی ندارد
در اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است: «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی¬ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.»
در اصل ۲۲ همین قانون نیز آمده است: «حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند.»
و اما بعد:
دو اصل فوق¬الذکر از مترقی¬ترین قوانینی است که اگر در قوانین اساسی بعضی کشورهای پیشرفته و مدعی حافظ حقوق بشر رعایت شود؛ کافی است تا ملت¬ها از آزادی¬های مصوب شده برخوردار باشند.
متأسفانه هر زمان جمهوری اسلامی اجازه داده راهپیمایی¬هایی برای اعتراضات بحق مردم ما انجام شود عده¬ای دانسته و یا ندانسته در این راهپیمایی¬ها وارد شده و دست به تخریب اموال عمومی، مغازه¬های مردم و اتومبیل¬های کسانی زده¬اند که هیچکدام نه پاسخگوی مطالبات مردم هستند و نه گناهی مرتکب شده¬اند که به چنین عقوبتی گرفتار آیند.
گویی امنیت جامعه در شرایطی مقدور است که تظاهرات خیابانی نداشته باشیم؛ این واقعیت پیوسته راه را بر بسیاری از آزادی¬های مصرح در قانون بسته است و دخالت نیروهای انتظامی را برای حفظ اموال عمومی و پیشگیری از تخریب¬های بیشتر لازم کرده است.
در همین قانون اساسی نیز آمده است که مطبوعات در بیان مطالب آزادند مگر آنکه مخل به نظم عمومی و… باشند. (ادامه…)

جامه های کاغذی و زنجیر عدالت
تعیین مکانی برای اعلام نظر و ابراز مواضع مردمی پیرامون مسایل گوناگون تاکنون چندین بار در بازه های زمانی مختلف و در بزنگاه هایی که وجود چنین مکانی بیش از هر زمان دیگر احساس می شده مطرح گردیده است اما متأسفانه بعد از فروکش کردن اعتراضات کسی پیگیر آن نبوده و این نیاز همچنان بی پاسخ مانده است. جانمایی برای چنین مکانی در کلانشهرها پس از اعلام نظر وزارت کشور می تواند با هماهنگی شهرداری، مسئولین امور ترافیک و فرمانداری صورت گیرد و به نظر می رسد با توجه به کاربردهای گوناگونی که پارک ها و بوستان ها می توانند داشته باشند، تعیین  یک پارک با ظرفیت و امکانات مناسب برای ابراز نظر در فضایی آرام و عاری از هیاهو و خسارت های مالی و جانی کار چندان دشواری نباشد. پر واضح است مردم پس از ارزیابی واکنش مسئولین به دیدگاه های مردمی در چهار فرصت انتخاباتی می توانند روی کم و کیف انتخابات که مهم ترین شاخص ارزیابی کارایی نظام است اثرگذار باشند و حرف خود را بزنند. ظرف چند سال گذشته بارها اتفاق افتاده است که سپرده گذاران در بانک ها و همچنین کارگران برخی از کارخانجات در اعتراض به عدم پرداخت حقوق از سوی کارفرمایان و  یا خودداری بانک ها از بازگرداندن موجودی و سود سپرده به خیابان ها آمده اند و روبروی بانک مربوطه و  یا مقابل فرمانداری، استانداری و برخی کارخانجات جمع شده اند و موجب ایجاد ترافیک و تعطیلی مغازه ها گردیده اند. در حالی که اعلام مخالفت مسالمت آمیز همان گونه که رئیس جمهور و برخی از نمایندگان مجلس نیز بر آن صحه گذاشتند حق طبیعی مردم است و آنها می توانند با حمل پلاکارد و نوشته های مرتبط با مطالبات گروهی و صنفی و محله ای،
حرف خود را به گوش مسئولین برسانند. (ادامه…)